เพื่อพิสูจน์ข้อสงสัยในใจ โม่จิ่วเยี่ยกระโดดขึ้นกลางอากาศ ใช้วิชาตัวเบาเข้ามาใกล้รถม้าอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นเงาคนที่พุ่งมา โม่ชูหานก็รีบดึงบังเหียนม้าเขาก าลังจะเอ่ยปากด่าคนที่ขวางทาง แต่กลับเห็นใบหน้าคุ้นเคยเสียก่อน“น้องเก้า”“พี่แปด เหตุใดท่านถึงมาที่นี่?”สิ้นเสียงของโม่จิ่วเยี่ย เขาก็เห็นว่าประตูรถม้าถูกผลักเปิดออกจากด้านใน เผยให้เห็นใบหน้าที่เขาคิดถึงมานานแสนนาน“ท่านพี่ ข้าได้รับจดหมายจากเสี่ยวไป๋แล้วเป็นห่วงท่าน จึงขอร้องให้พี่แปดพาข้ามาชายแดนตะวันตก”เฮ่อจือหร่านที่ท้องโตมากพูดพลางก้าวออกมา ท าท่าจะลงจากรถโม่จิ่วเยี่ยรีบก้าวไปประคองนาง”หร่านหร่าน เจ้าท้องอยู่ จะเดินทางมาไกลถึงที่นี่ได้อย่างไร?”ค าพูดของโม่จิ่วเยี่ยเหมือนจะต าหนิเฮ่อจือหร่านที่ไม่รู้จักดูแลตัวเอง แต่จริง ๆ แล้วในใจเขากลับรู้สึกเจ็บปวดและละอายมากกว่า
เขารู้จักภรรยาของตนเองดีที่สุด นางคงได้ยินว่าพวกเขาจับปรมาจารย์ซือเหมิงได้ และตั้งใจจะมาชายแดนตะวันตกเพื่อช่วยบิดาและพี่ชาย นางเป็นห่วงสภาพร่างกายของพวกเขาจึงรีบมาที่นี่ส่วนเหตุผลที่พี่แปดมาด้วยนั้น โม่จิ่วเยี่ยไม่จ าเป็นต้องถามก็รู้ในบรรดาพี่น้องชายทั้งเก้าคน พี่แปดมีนิสัยตรงไปตรงมาและถูกหลอกได้ง่ายที่สุดภรรยาคงจะใช้จุดอ่อนของพี่แปด และใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อหลอกล่อให้เขาพานางมาที่ชายแดนตะวันตกไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้ภรรยาดูเหมือนจะสบายดี ท าให้โม่จิ่วเยี่ยจึงโล่งใจขึ้นมาบ้าง
