องแดงไฟในอ่างยังไม่ดับสนิท เมื่อเจอกับชุดฝ่ายในที่ติดไฟง่ายก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
ตอนนั้นเอง ยากระตุ้นหัวใจที่อยู่ในร่างของโม่ฉิงก็น่าจะออกฤทธิ์แล้ว เขาเริ่มเคลื่อนไหวเล็กน้อย ทว่าดูเชื่องช้าเท่านั้นเห็นเพียงมือของโม่ฉิงเอื้อมไปด้านข้าง หยิบกระดาษเงินกระดาษทองขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว แล้วเตรียมจะโยนลงในอ่างทองแดงพี่ใหญ่เห็นดังนั้นจึงกอดเขาไว้ ดวงตาแดงก ่า“ท่านพ่อ นางเป็นศัตรูที่ท าร้ายสกุลโม่ของพวกเรา พวกเราไม่ควรปฏิบัติต่อนางเช่นนี้”อย่างไรก็ตาม โม่ฉิงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เขายังคงท าท่าจะเผากระดาษเงินกระดาษทองต่อโม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าบิดาเป็นเช่นนี้เพราะมีกู่หุ่นเชิดคอยควบคุม ท าให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองขณะที่พวกพี่ชายก าลังพยายามเกลี้ยกล่อม เขาก็ก้าวเข้าไปกอดบิดาจากด้านหลังโม่ฉิงที่เดิมก็ไม่มีเรี่ยวแรงอยู่แล้ว พอถูกโม่จิ่วเยี่ยกอดไว้ก็เสียความสามารถในการเคลื่อนไหวเขาหยุดเคลื่อนไหว สายตาเหม่อลอย ปล่อยให้โม่จิ่วเยี่ยโอบกอดเอาไว้โม่จิ่วเยี่ยเห็นว่าตนเองสามารถควบคุมบิดาได้ส าเร็จ จึงตั้งใจจะพาเขาออกจากตรงจุดนั้น
ใครจะรู้ว่า แม้จะอุ้มคนขึ้นมา แต่บิดายังคงรักษาท่าทางการคุกเข่า ขาทั้งสองข้างงอและไม่สามารถเหยียดออกได้เลยพาลให้คนที่เห็นต่างรู้สึกราวกับว่าโม่จิ่วเยี่ยก าลังอุ้มศพอยู่ยามนี้พี่น้องทุกคนเริ่มรู้สึกร้อนใจขึ้นมา“ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นกับขาของท่าน” เสียงของพี่หกสั่นเครือน่าเสียดาย
