ียงห่าวและคนอื่น ๆ ขึ้นมาบนเนินเขาลูกที่หก ย่อมต้องเผชิญกับเหตุการณ์เดียวกันเพียงแต่เขากับพี่หกมีของช่วยชีวิตที่ภรรยาเตรียมไว้ให้ จึงไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใดพวกพี่สามไม่ได้เตรียมการให้ดีเช่นนี้ การที่ยังเหลือลมหายใจรอให้เขามาช่วยได้ทันก็นับว่าโชคดีมากแล้วเพื่อไม่ให้พี่สามเป็นกังวล โม่จิ่วเยี่ยจึงเล่าเรื่องราวการไปจับตัวปรมาจารย์ซือเหมิงที่เมืองหลวง และมาที่นี่เพื่อตามหาบิดาและพี่ชายอีกสองคนอย่างคร่าว ๆหลังจากฟังแล้ว สายตาของพี่สามก็ตกลงบนร่างของพี่ใหญ่และพี่รองที่ยังคงสลบไสลอยู่บนแผ่นหิน“น้องเก้า พวกเขาคือพี่ใหญ่กับพี่รองใช่หรือไม่?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “โชคดีที่พวกเขาไม่ได้รับอันตราย พวกข้าเพิ่งมาถึงที่นี่ พี่ใหญ่กับพี่รองก็ปรากฏตัวขึ้น แต่พวกเขาถูกกู่หุ่นเชิดของปรมาจารย์ซือเหมิงควบคุมเช่นกัน จึงไม่มีสติสัมปชัญญะ ข้าจึงท าได้แค่ให้พวกเขาสลบไปชั่วคราวแล้วน าหนอนกู่ออกมา”ตอนนี้พี่ใหญ่กับพี่รองถอนหนอนกู่ได้แล้ว อีกไม่นานก็น่าจะฟื้นพี่สามจับแขนของโม่จิ่วเยี่ยอย่างตื่นเต้น ร่างกายพยายามยืนขึ้นด้วยแรงพยุงของน้องชาย
