นเผ่าหมานอี๋ พวกเขาก็ล้วนหวาดระแวงสกุลโม่เหมือนกันอีกทั้งการที่สกุลโม่ถูกเนรเทศมาที่นี่ก็ไม่ใช่ความลับอะไร หากใครอยากรู้เรื่องราวของพวกเขาก็ย่อมหาทางแฝงตัวเข้ามาที่นี่แต่ท าไมหนานเจียงถึงต้องลงแรงมากมายขนาดนี้?หากอยากสืบข่าวเกี่ยวกับคนสกุลโม่ ก็แค่ส่งคนปลอมเป็นชาวต้าซุ่นมาก็พอแล้วเรื่องนี้ท าให้เฮ่อจือหร่านต้องครุ่นคิดให้ลึกซึ้งนางเห็นว่าพี่ชายสามีไม่ได้คัดค้านความคิดเห็นของตน จึงกล่าวต่อไปว่า
“ข้าสงสัยว่าชาวหนานเจียงต้องการสืบข่าวของสกุลโม่เป็นเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งที่ส าคัญกว่านั้น คือพวกเขาต้องการยืมมือคนเผ่าหมานอี๋ก าจัดสกุลโม่”พี่เจ็ดพยักหน้า“น้องสะใภ้เก้าวิเคราะห์ได้ถูกต้อง ดูเหมือนว่าพวกเราจ าเป็นต้องเตรียมการป้องกันโดยเร็วจริง ๆ”ขณะที่เฮ่อจือหร่านก าลังจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากทางหมู่บ้านทุกคนหันไปมองต้นเสียงพร้อมกันเห็นเพียงเถาหรานน ากลุ่มชายหญิง ทั้งเด็กและผู้ใหญ่วิ่งมาทางพวกเขาเถาหรานคืออดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของสกุลโม่ เขาถูกปรมาจารย์ซือเหมิงใช้วิธีการท าให้เป็นโอสถมนุษย์เพื่อรับใช้เขาโชคดีที่เฮ่อจือหร่านช่วยถอนพิษให้หลังจากร่างกายของอีกฝ่ายฟื้นฟูดีขึ้นแล้ว ก็ได้กล่าวลาจากไปครั้งนี้ผู้ที่กลับมายังหมู่บ้านซีหลิ่งพร้อมกับเขา คือเหล่าอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของสกุลโม่ที่ถูกปรมาจารย์ซือเหมิงเปลี่ยนให้เป็นโอสถมนุษย์ด้วย
ดูจากกลุ่มคนทั้งหมด ก็เห็นได้ว
