่นเมื่อรวมกับคราบเลือดโดยรอบ ก็ท าให้รู้สึกราวกับว่ามีศพตายเกลื่อนกลาดมีคนใจกล้าบางคนเห็นสองพี่น้องสกุลโม่ก าลังจับคนเหล่านั้นมัดอย่างแน่นหนา จึงค่อย ๆ เข้าไปใกล้ด้วยความระมัดระวัง“คุณชายเจ็ด คุณชายแปด เกิดอะไรขึ้นหรือ?”พี่เจ็ดหันหน้าไป แม้เขาจะไม่รู้ชื่อคนที่ถาม แต่ก็รู้ว่าเป็นคนงานที่พวกเขาจ้างมา“เร็วเข้าเถอะ รีบเรียกทุกคนมาช่วย จับคนพวกนี้มัดไว้” พี่เจ็ดชี้ไปที่คนเผ่าหมานอี๋ที่นอนอยู่บนพื้นคนงานตกใจกับค าพูดของเขา“คุณ…คุณชายเจ็ด คนตายก็ต้องมัดด้วยหรือ?”เมื่อเห็นสีหน้าของคนถาม พี่เจ็ดก็ตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิดไป “พวกเขาไม่ได้ตาย แค่หมดสติไปเท่านั้น”“ยัง…ยังไม่ตายจริงหรือ?” คนงานค่อนข้างไม่อยากจะเชื่อ
“ส่วนใหญ่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเจ้ามัดเฉพาะคนที่ยังมีชีวิตก็พอ” พี่เจ็ดดูรีบร้อนอย่างเห็นได้ชัดชนเผ่าหมานอี๋มากมายขนาดนี้ ถ้าไม่มีใครช่วย เขากับน้องแปดคงจับคนมัดไม่เสร็จง่าย ๆคนงานเห็นเช่นนั้น จึงพยักหน้าอย่างเซื่องซึม แล้วรีบกลับไปเรียกคนมาช่วยเมื่อมีคนช่วยมากขึ้น ไม่นานนัก พวกชนเผ่าหมานอี๋ที่บุกเข้ามาก็ถูกมัดด้วยผ้าผูกเอวของตัวเองทั้งหมดและไม่ต้องรอค าสั่งจากพี่น้องสกุลโม่ คนงานก็เริ่มท าความสะอาดสถานที่ต่อสู้เมื่อคืนอย่างง่าย ๆตอนพี่เจ็ดและพี่แปดเริ่มต่อสู้กับศัตรู พวกเขาไม่คิดจะปล่อยคนเหล่านี้ไปง่าย ๆ ดังนั้น ก่อนที่ชนเผ่าหมานอี๋จะหมดสติเพราะยาสลบจึงมีคนตายไปแล้วอย่างน้อยร้อยคนส
