ช้เลยหรือเจ้าคะ?”เสียงของพี่สะใภ้รองดังมาก เฮ่อจือหร่านได้ยินชัดเจนส่วนฮูหยินผู้เฒ่านั้นสงบและสุขุม เวลาพูดจึงไม่เคยเสียงดัง แต่เฮ่อจือหร่านไม่ได้ยินว่านางตอบสนองอย่างไรอย่างไรก็ตาม เสียงปืนยาสลบก็ยังไม่ได้ดังขึ้น นางจึงสรุปได้ว่าแม่สามีคงจะห้ามพี่สะใภ้รองเอาไว้สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์การต่อสู้คงไม่ได้รุนแรงนักไม่อย่างนั้นฮูหยินผู้เฒ่าคงไม่ห้ามทุกคนใช้ปืนยาสลบการที่ฮูหยินผู้เฒ่าท าเช่นนี้ก็เพราะค านึงถึงทุกอย่างอย่างรอบคอบแล้ว อย่างไรปืนยาสลบก็เป็นอาวุธที่ร้ายแรงเกินไป หากไม่ใช่กรณีที่ชีวิตตกอยู่ในอันตราย นางก็คงไม่อยากน าความยุ่งยากมาสู่ครอบครัว
ในเมื่อสถานการณ์การต่อสู้ไม่ได้ตึงเครียดอย่างที่คิด เฮ่อจือหร่านจึงตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีก นางตั้งใจจะแอบสังเกตการณ์ขอเพียงไม่ถูกคนในบ้านพบเห็นก็พอนางเดินเข้าไปอีกระยะหนึ่ง แล้วซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่บริเวณนี้ดีมาก สามารถมองเห็นการต่อสู้ข้างหน้าได้อย่างชัดเจนพี่แปดกล้าหาญที่สุด เขาฟาดฟันดาบใหญ่ของหัวหน้าเจ้าหน้าที่ อาจกล่าวได้ว่าเขาไล่ฟันไปทีละคนพี่เจ็ดก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน เขาเห็นสตรีในบ้านวิ่งมาแล้ว เพื่อไม่ให้พวกนางต้องแปดเปื้อนเลือด จึงต่อสู้สุดก าลัง ท่าทางของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าโม่ชูหานเลยแม้ว่าสตรีสกุลโม่จะไม่ได้ออกไปต่อสู้กับศัตรูเหมือนพี่ชายสามีทั้งสองคน แต่ทุกคนก็พร้อมรับมือภายใต้การน าของฮูหยินผู้เฒ่า ปืนยาสลบที่ซ่อนอย
