มีคนเห็นพวกเขาเดินมา และจ าได้ทันทีว่าเป็นใต้เท้าเฮ่อเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่คนผู้นั้นรีบเข้ามาต้อนรับและกล่าวว่า “ใต้เท้าต้องการเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือขอรับ?”เฮ่อเยวียนหมิงไม่พอใจ “เหอะ พวกบ่าวรับใช้ในจวนนี้ช่างไร้มารยาท ท าให้เสื้อผ้าของข้าเปียกไปหมดแล้ว”ชายที่ดูเหมือนจะเป็นพ่อบ้าน รีบเข้ามาประจบและชี้ไปยังห้องด้านหน้า พลางกล่าวว่า”ข้าต้องขออภัยใต้เท้าจริง ๆ ขอรับ ใต้เท้าโปรดรออยู่ตรงนั้นสักครู่ ข้าน้อยจะไปหาเสื้อผ้ามาให้ท่านทันทีขอรับ”เมื่อพูดจบ เขายังจ้องมองโม่จิ่วเยี่ยอย่างดุดัน ราวกับก าลังเตือนว่า หลังแขกจากไปแล้ว เขาจะต้องรับผลกรรมแน่นอนโม่จิ่วเยี่ยแกล้งท าเป็นตกใจจนหดคอ รีบก้มหน้าลงทันที่การกระท าเช่นนี้ไม่เพียงไม่ดึงดูดความสนใจของพ่อบ้าน แต่ยังแสดงให้เห็นว่าเขาตกใจกับเรื่องนี้มากเฮ่อเยวียนหมิงกับโม่จิ่วเยี่ยเดินตามกันไปยังห้องที่พ่อบ้านชี้บอกโม่จิ่วเยี่ยรีบปิดประตูห้องให้เรียบร้อย จากนั้นก็คุกเข่าลงต่อหน้าเฮ่อเยวียนหมิงและโขกศีรษะสามครั้ง
“คารวะท่านพ่อตา”เฮ่อเยวียนหมิงรีบช่วยพยุงเขาขึ้นมาแต่เมื่อเผชิญกับใบหน้าที่ดูแปลกตาไปบ้าง เขายังคงรู้สึกไม่แน่ใจก่อนที่จะถาม โม่จิ่วเยี่ยก็หยิบผ้าเช็ดหน้าที่ใช้เช็ดคอเสื้อเฮ่อเยวียนหมิงออกมา แล้วรีบเช็ดใบหน้าของตนเองอย่างรวดเร็วสองสามครั้ง จนใบหน้ากลับคืนสู่รูปโฉมเดิมเกือบทั้งหมดเฮ่อเยวียนหมิงได้พบลูกเขยของเขาหลายครั้งแล้ว แม้ว่าอีกฝ่ายจะคอยไปออกร
