งเก้าจะฉวยโอกาส ใส่หนอนกู่ลงบนร่างของเหล่าขุนนางคนส าคัญในราชส านัก เพื่อควบคุมสถานการณ์”
เมื่อได้ยินค าพูดของโม่จิ่วเยี่ย เฮ่อเยวียนหมิงก็เก็บน ้าตาทันที่เขาถามลูกเขยกลับอย่างไม่อยากเชื่อ “อะไรนะ? เจ้าว่าท่านอ๋องเก้าร่วมมือกับผู้ใช้กู่ชาวหนานเจียงหรือ?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้าจริงจัง“ขอรับ เรื่องนี้ข้าเห็นกับตาตนเอง เป็นความจริงแท้แน่นอน ข้าเสี่ยงอันตรายมาที่นี่ก็เพื่อจะเตือนท่านพ่อตาโดยเฉพาะ ท่านอย่าได้หลงกลอ๋องเก้าเป็นอันขาด อีอย่าง เรื่องการแต่งงานของพี่ชาย ท่านพ่อตาวางใจเถอะ ตอนนี้ท่านหญิงอวี้ผู้นั้นตายไปแล้ว ถึงแม้จวนอ๋องเก้าจะไม่ถูกเปิดโปงเรื่องในวันนี้ แต่นางก็ไม่มีทางแต่งเข้าตระกูลเฮ่อได้อีกแล้ว”ได้ฟังข่าวมากมายเช่นนี้ เฮ่อเยวียนหมิงตกตะลึงไม่คิดว่าเพียงลูกเขยมาเยือนเมืองหลวงครั้งหนึ่ง ก็ช่วยเขาคลี่คลายวิกฤตได้ถึงสองเรื่องแต่ในใจเขายังมีข้อสงสัยที่ต้องการถาม“ลูกเขย ท่านอ๋องเก้ามีใจคิดคดทรยศ ผู้ใช้กู่ชาวหนานเจียงคนนั้นก็คือหลักฐานที่ดีที่สุด ตอนนี้คนผู้นั้นอยู่ที่ใด? อีกอย่าง การตายของท่านหญิงอวี้เกี่ยวข้องกับเจ้าหรือไม่?”บุตรสาวอันเป็นที่รักของท่านอ๋องเก้าสิ้นชีพ หากถูกค้นพบย่อมก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ ถ้าเรื่องนี้เป็นฝีมือของลูกเขยจริง ๆเขาก็ต้องหาวิธีช่วยอีกฝ่ายหลบหนีให้ได้
“ท่านพ่อตา ข้าเป็นผู้สังหารท่านหญิงอวี้เอง สตรีเจ้าชู้เช่นนางไม่คู่ควรกับพี่ชายแม้แต่น้อย และจุด
