ันนั้น…” ด้วยเวลามากพอ โม่จิ่วเยี่ยจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดหลังจากที่เข้าไปในจวนของท่านอ๋องเก้าพี่ห้าและพี่หกต่างคิดเหมือนกันว่า การกระท าของอ๋องเก้าไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาสนใจที่สุดคือต้องการจะสอบถามเรื่องบิดาและพี่ชายจากปากของปรมาจารย์ซือเหมิงโม่จิ่วเยี่ยมองดูท้องฟ้า เวลาที่ผ่านไปนับตั้งแต่ปรมาจารย์ซือเหมิงถูกปืยยาสลบยิงใส่ก็ราวหนึ่งชั่วยามแล้ว
ยาสลบชนิดนี้แตกต่างจากยาสลบทั่วไป ไม่สามารถใช้วิธีพิเศษอะไรเพื่อให้ตื่นได้เร็วขึ้น หากต้องการสอบสวนก็ต้องรอให้เขาฟื้นขึ้นมาเองตามธรรมชาติเมื่อครู่ตอนเขาอยู่ที่จวนอ๋องเก้า ก็เห็นพ่อตาของเขาไปร่วมแสดงความยินดีด้วยปรมาจารย์ซือเหมิงมอบกู่พิษให้ท่านอ๋องเก้ามากมายเช่นนั้นพ่อตาของเขาเองก็เป็นขุนนางคนส าคัญในราชส านัก ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนลอบท าร้ายดังนั้น เขาจึงตั้งใจจะกลับไปที่จวนอ๋องเก้าอีกครั้งเพื่อช่วยพ่อตาและถือโอกาสดูว่ามีวิธีดี ๆ อะไรบ้าง ที่จะท าลายสมรสพระราชทานระหว่างท่านหญิงอวี้กับพี่ชายภรรยาอีกอย่างวันนี้เฟ่ยหนานอวี่ก็ถือว่าช่วยเหลือเขาไว้มาก ตอนนี้เขาค้นพบความลับของอ๋องเก้าแล้ว โม่จิ่วเยี่ยจึงคิดว่าจ าเป็นต้องเตือนอีกฝ่ายสักหน่อย และถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณเฟ่ยหนานอวี่ด้วยส่วนเฟ่ยหนานอวี่จะท าอย่างไรต่อ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรกังวลคิดถึงตรงนี้ โม่จิ่วเยี่ยจึงเอ่ยขึ้นว่า “พี่ห้า พี่หก ข้ายังมีธุระต้องกลับไปท
