โม่จิ่วเยี่ยยังคงเดินน าหน้าเฟ่ยหนานอวี่กับกลุ่มอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลในใจเขาก าลังขบคิดถึงบทสนทนาเมื่อครู่นี้ตามเหตุผลแล้ว การเตรียมของขวัญเป็นเรื่องที่สามารถมอบหมายให้พ่อบ้านในจวนจัดการได้แต่หนานฉีกลับให้เฟ่ยหนานอวี่ไปจัดการเอง เรื่องนี้แค่ใช้สมองคิดสักหน่อยก็รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลโม่จิ่วเยี่ยรู้จักหนานฉีดี เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษที่เปิดเผยตรงไปตรงมา ตอนที่เขายังเป็นสหายร่วมเรียนของหนานฉี หากหนานฉีไม่คิดจะเอาชนะ แม้แต่หนังสือก็คงไม่ตั้งใจอ่านเพียงปฏิบัติตามหน้าที่ของเขาในฐานะข้าราชบริพาร เพื่อจะให้หนานฉีได้รู้สึกเหนือกว่า ยามสอบแข่งขันจึงจงใจยอมอ่อนข้อให้บัดนี้ข้างกายของเขามีเฟ่ยหนานอวี่ผู้ยอดเยี่ยมเช่นนี้ หากเฟ่ยหนานอวี่ไม่ยอมเก็บง าความสามารถ ก็ยากที่จะไม่ถูกหนานฉีระแวงดูท่าชีวิตของเฟ่ยหนานอวี่ในเวลานี้คงเหมือนยืนอยู่บนแผ่นน ้าแข็งบาง ๆเพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาจะวางแผนอย่างไร ในเมื่อมีเฟ่ยมามาเป็นพยานแล้ว เหตุใดจึงไม่เปิดเผยความจริงและกลับไปเป็นองค์ชายตัวจริงเล่า
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่โม่จิ่วเยี่ยคิด เขาไม่อาจเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแก่งแย่งอ านาจเหล่านี้ได้ยิ่งกว่านั้นเฟ่ยหนานอวี่ตอนนี้ก็ยังดูดีอยู่หรอก แต่ต่อไปถ้าเขาได้ขึ้นครองราชย์จริง ๆ ใครจะรู้ว่าคนเราจะเปลี่ยนไปเป็นแบบไหน?ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเฟ่ยหนานอวี่มากนัก แต่ได้ยินมาว่าอ๋องเก้าก าลังจะจัดงานเฉลิมฉล
