้ชัดเจนหน้าประตูจวนเสนาบดีมีก าแพงหินบังสายตาจากนอกประตู แต่กลับไม่เป็นอุปสรรคต่อการได้ยินของโม่จิ่วเยี่ยเขาได้ยินขันทีพูดอยู่ข้างในว่า “ขอแสดงความยินดีกับบุตรชายของท่านเสนาบดีเฮ่อ รับราชโองการ!”
ตามหลักแล้ว ราชโองการสมรสพระราชทานส าหรับขุนนางถือเป็นเรื่องน่ายินดี แต่โม่จิ่วเยี่ยกลับไม่ได้ยินน ้าเสียงแห่งความยินดีจากพี่ชายภรรยาแม้แต่น้อย“กระหม่อมขอขอบพระทัยฝ่าบาท”น ้าเสียงเช่นนี้ชวนให้ผู้ฟังรู้สึกอึดอัดราวกับมารดาตายจากแสดงให้เห็นว่าคนในครอบครัวของภรรยาก าลังผิดหวังกับการแต่งงานครั้งนี้มากเพียงใดขันทีประกาศราชโองการย่อมรู้ดีแก่ใจ นี่หาใช่คู่ที่เหมาะสมไม่แต่ในฐานะคนขององค์จักรพรรดิ เขาย่อมต้องยืนหยัดอยู่ข้างองค์จักรพรรดิ แม้ในใจจะเห็นอกเห็นใจครอบครัวของท่านเสนาบดี แต่ก็ไม่อาจแสดงออกมาได้
