ผู้นี้ช่างน่ารังเกียจนัก มีเขาอยู่ สกุลโม่ย่อมไม่มีวันสงบสุข”เห็นท่าทางของมารดา โม่จิ่วเยี่ยก็รู้ว่านางก าลังคิดถึงบุตรชายที่จะไปเมืองหลวงเช่นกันเขาฉวยโอกาสเอ่ยขึ้นว่า “ท่านแม่ ข้าตั้งใจว่าอีกไม่กี่วันจะไปเมืองหลวง แม้มีเพียงหนึ่งในล้านเบาะแส ข้าก็ไม่คิดจะปล่อยผ่านไป”เห็นน้องเก้าบอกจะไปเมืองหลวงเพื่อตามหาปรมาจารย์ซือเหมิงเหล่าพี่ชายก็ต่างขยับตัวลุกขึ้นยืน“ถ้าจะไป พวกเราพี่น้องก็ต้องไปด้วยกัน” พี่แปดเอ่ยกระทั่งพี่เจ็ดที่ร่างกายยังไม่หายดีก็ร้อนใจ“ใช่แล้ว การไปเมืองหลวงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย น้องเก้าไปคนเดียวไม่ได้ ถ้าจะไป พวกเราก็ต้องไปด้วยกัน”
“ไม่ หากไปกันมากมายจะกลายเป็นจุดสนใจ ข้าตั้งใจจะไปสืบดูคนเดียวก่อน” โม่จิ่วเยี่ยคัดค้านอย่างถึงที่สุดเรื่องนี้ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่เห็นด้วย ไม่รอให้บรรดาบุตรชายโต้แย้งนางพลันเอ่ยว่า“จิ่วเยี่ย ปรมาจารย์ซือเหมิงผู้นั้นเชี่ยวชาญการซ่อนเร้นตัวตนยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีฝีมือร้ายกาจมาก หากข้างกายเจ้าไม่มีผู้ใดคอยช่วย คงจะไม่เหมาะสม”พี่ห้าก็เห็นด้วย “ท่านแม่พูดถูก คนอื่นอยู่ที่บ้าน ส่วนข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้า”…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….“**JEAGEIJ8**เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถน ามากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoy
