หมู่บ้านซีหลิ่งแล้วเฮ่อจือหร่านรู้ว่าตอนนี้ร่างกายของนางเป็นภาระ หากโม่จิ่วเยี่ยต้องคอยดูแลนาง การติดตามสองคนนั้นไปอาจจะเกิดข้อผิดพลาดได้“ท่านพี่ ท่านตามพวกเขาไปก่อน ข้าจะไปหาพี่แปดที่ที่ว่าการให้เขาขับรถม้าพาข้ากลับไป”หากนางไม่พูดถึงโม่ชูหาน โม่จิ่วเยี่ยคงไม่วางใจให้นางกลับไปคนเดียว อีกทั้งที่นี่ก็อยู่ใกล้ที่ว่าการ เขาจึงสบายใจมากขึ้น
“ได้ บนถนนมีคนเยอะ เจ้าอย่าเดินไปมาคนเดียว รีบไปหาพี่แปดบางทีข้าก็อาจต้องการคนช่วย”เรื่องนี้ไม่ควรรอช้า โม่จิ่วเยี่ยก าชับอีกครั้งแล้วรีบตามชาวหนานเจียงไปอย่างใกล้ชิดเฮ่อจือหร่านไม่ได้เดินไปมา แต่เดินตรงไปยังที่ว่าการทันที่นางมาได้จังหวะ โม่ชูหานก าลังน ากลุ่มเจ้าหน้าที่กลับมาจากการลาดตระเวน“น้องสะใภ้เก้า เจ้าไม่ได้ไปซื้อไม้กับน้องเก้าหรอกหรือ ท าไมเจ้ามาที่นี่คนเดียวเล่า?”เฮ่อจือหร่านคิดว่าเรื่องนี้ไม่ควรพูดต่อหน้าพวกเจ้าหน้าที่“พี่แปด ข้าขอคุยกับท่านสักครู่”โม่ชูหานรู้ว่าต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ มิเช่นนั้นน้องเก้าผู้รอบคอบคงไม่ปล่อยให้น้องสะใภ้เก้าอยู่คนเดียว เขาจึงส่งพวกเจ้าหน้าที่กลับไป แล้วเดินตามเฮ่อจือหร่านไปข้าง ๆ ที่ว่าการ“น้องสะใภ้เก้า เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”“พี่แปด เมื่อครู่พวกข้าเห็นชาวหนานเจียงน่าสงสัยสองคนในตลาด พวกเขาก าลังถามถึงทางไปหมู่บ้านซีหลิ่ง สามีข้ากังวลว่าอาจมีปัญหาเกิดขึ้นที่บ้าน จึงแอบตามพวกเขาไป”เพียงได้ยินค าว่าชาวหนานเจียง
