บงำน โม่หานเยี่ยก็จะมีญำติพี่น้องคอยดูแล เขำก็ไม่ต้องกังวลอะไรความจริงแล้วเมิ่งไห่หนิงยังไม่ได้เห็นลักษณะของบ้ำนใหม่ของสกุลโม่หลังจากที่สร้ำงเสร็จสมบูรณ์
หากเขำได้เห็น เขำคงไม่ต้องหาเหตุผลมากมายในการสร้ำงบ้ำนที่นี่อีก เพียงแค่ใช้คำว่า “น่ำอยู่” สองคำ ก็จะทำให้เขำตัดสินใจได้โดยไม่ลังเลแล้วพูดถึงบ้ำนที่เหมือนกัน คนสกุลโม่ต่ำงรู้ดีว่าบ้ำนที่สร้ำงขึ้นอย่ำงดีและแตกต่ำงจากที่อื่นนั้น ล้วนเป็นผลงำนของเฮ่อจือหร่านดังนั้น สายตำของทุกคนจึงจับจ้องมาที่นางพร้อมกันหนานรุ่ยอยากสร้ำงบ้ำนแบบเดียวกัน เฮ่อจือหร่านก็ยังไม่คัดค้ำน เมิ่งไห่หนิงซึ่งจะเป็นญำติเกี่ยวดองในอนาคตต้องการจะสร้ำงด้วย นางยิ่งไม่มีความเห็นโต้แย้งใด ๆ“ในเมื่อน้องชายเมิ่งตั้งใจเช่นนี้ ไม่สู้ให้พวกเราสกุลโม่เป็นคนสร้ำงเถอะ ถือเป็นสินสอดอย่ำงหนึ่งสาหรับหานเยี่ยด้วย”ไม่กี่วันมานี้ นางกำลังคิดว่าควรเตรียมสินสอดแบบไหนให้โม่หานเยี่ยถึงจะเหมาะสมดีประจวบกับนางเพิ่งเห็นของหมั้นที่เมิ่งไห่หนิงส่งมา สาหรับเมืองอวิ่นแล้ว นี่ถือเป็นของหมั้นราคำแพงมาก แสดงให้เห็นถึงความสาคัญที่เมิ่งไห่หนิงมีต่อโม่หานเยี่ยเมื่อเป็นเช่นนี้ สกุลโม่ของพวกเขำก็ไม่อาจเสียมารยาทกับอีกฝ่ำยได้
นางได้สอบถำมชำวบ้ำนมาบ้ำงแล้ว คนตระกูลใหญ่ในเมืองอวิ่นเวลาจะยกลูกสาวให้แต่งงำนออกไป มักจะมอบร้ำนค้ำ บ้ำนเรือนหรือไร่นาเป็นสินสอดติดตัวเจ้ำสาวไปด้วยหากเมิ่งไห่หนิงชอบใช้ชีวิตอยู่ที่
