บทที่ 330 การสู่ขอ
อย่างไรก็ตาม ฮูหยินผู้เฒ่ารู ้ดีว่า เมิ่งไห่หนิงเป็ นขุนนางที่ซื่อสัตย์ สุจริต และครอบครัวของเขาก็ถูกจักรพรรดิซุ่นอู่กดดันเช่นกัน การที่ สามารถเตรียมของหมั้นได้ขนาดนี้ ก็นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย
เขาคงต้องได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลของตนเองด้วย มิฉะนั้น ด้วยเงินเดือนของเมิ่งไห่หนิงแล้ว คงไม่สามารถเตรียมของ หมั้นขนาดนี้ได้
นางกาลังจะยกลูกสาวให้แต่งงาน ไม่ใช่ขายลูกสาว ของหมั้นจะ มากหรือน้อยล้วนเป็ นน้าใจของฝ่ ายชาย เมื่อถึงเวลานางจะรวมของ หมั้นกับสินสอดของลูกสาว แล้วส่งคืนกลับไปให้พวกเขาพร ้อมกัน
ขอเพียงลูกสาวนางได้รับการดูแลอย่างดี ทุกอย่างก็ไม่ส าคัญ แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ฮูหยินผู้เฒ่าก็มองข้ามสิ่งของนอกกายเหล่านี้มา นานแล้ว จะมากจะน้อยก็เป็ นเพียงน้าใจเท่านั้น
หากนางต้องการให้ลูกสาวมีชีวิตที่หรูหราร่ารวยจริง ๆ ก็ สามารถให้นางแต่งงานกับถังหมิงรุ่ยได้
การค้าของถังหมิงรุ่ยตอนนี้กาลังรุ่งเรือง เมื่อเทียบกับเมิ่งไห่หนิง แล้ว ถือว่าเขามีฐานะร่ารวยกว่ามาก
ฮูหยินผู้เฒ่าแสดงสีหน้าอ่อนโยน วางรายการของหมั้นลงบนโต๊ะ ข้างตัวเบา ๆ
“ใต้เท้าเมิ่งมีน้าใจจริง ๆ”
เมิ่งไห่หนิงประสานมือคานับอีกครั้ง “ขอบคุณที่ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ รังเกียจขอรับ”
เขารู ้ดีในใจว่าการที่ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้ตั้งข้อสงสัยใด ๆ แสดงว่า ของหมั้นที่เขาเตรียมมานั้นผ่านการพิจารณาแล้ว
