ไม่แปลกที่คนพวกนั้นจะไม่รู้ ตอนที่โม่หานเยี่ยเพิ่งมาถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง นางมักจะอยู่ข้างกายพี่สะใภ้เสมอ สวมใส่เสื้อผ้าฝ้ายธรรมดาไม่ได้โดดเด่นในหมู่ผู้คนหลังจากตั้งรกรากที่นี่ นางก็แทบไม่ออกจากบ้าน ช่วงนี้ตอนออกไปดูแลแปลงสมุนไพร ก็กลัวว่าผิวจะคล ้าจึงใส่เสื้อผ้ามิดชิดสกุลโม่ก็ไม่ได้บอกใครเป็นพิเศษว่ามีบุตรสาว ดังนั้นชาวบ้านจึงไม่รู้ว่าสกุลโม่มีบุตรสาวที่ถึงวัยออกเรือนแล้วเมื่อเห็นท่านนายอ าเภอไปที่บ้านสกุลโม่อย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ แม้จะไม่รู้สถานการณ์ของสกุลโม่ดีนัก แต่พวกเขาก็ต้องเชื่อในสิ่งที่เห็นเมิ่งไห่หนิงไม่รู้ว่าการมาสู่ขอของตนอย่างเปิดเผยนั้น ท าให้ชาวบ้านคิดไปต่าง ๆ นานา ตอนนี้เขาตื่นเต้นจนหน้าผากมีเหงื่อซึมออกมาแล้วเมื่อมาถึงหน้าบ้านสกุลโม่ เมิ่งไห่หนิงก็โบกมือให้หยุดบรรเลงดนตรี จากนั้นก็เดินเข้าไปในลานบ้าน แม่สื่อที่เชิญมาก็ยิ้มแย้มเดินตามหลังเขาไปทันที่หีบของหมั้นก็ถูกเจ้าหน้าที่หามเข้าไปในลานบ้านอย่างเป็นระเบียบ
บังเอิญว่าวันนี้บ้านสกุลโม่ก าลังจะท าพิธียกขื่อ คนในสกุลโม่จึงไปดูกันหมด แม้แต่พี่แปดที่ท างานในที่ว่าการก็ยังลาหยุดและมาอยู่บ้านในบ้านนอกจากพี่สี่ที่เคลื่อนไหวล าบากแล้ว ก็ไม่มีใครอยู่อีกโม่ซิวเหยียนได้ยินเสียงวุ่นวายจากข้างนอกมานานแล้ว น่าเสียดายที่เขายังลุกเดินไม่ได้ จึงได้แต่ตะโกนถามจากในห้องว่า “ใครมา?”เมิ่งไห่หนิงรู้ว่าวันนี้บ้านสกุลโม่จะท าพิธียกขื่อ จึงตั้
