แล้ว ก็ลุกขึ้นยืนตาม
“ฮูหยินผู้เฒ่าช่างมีวิสัยทัศน์จริง ๆ ข้าเองก็ก าลังจะพูดถึงเรื่องนี้เช่นกัน ปีนี้เป็นปีอธิกสุรทิน มีแต่ครึ่งปีแรกเท่านั้นที่มีฤกษ์ดี ครึ่งปีหลังไม่เหมาะจะจัดงานแต่งงาน”
ค าพูดนี้ช่างไพเราะจนกล่าวได้ว่าท าให้ทั้งคนสกุลโม่และเมิ่งไห่หนิงรู้สึกสบายใจ
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วถามว่า “ในเมื่อแม่สื่อหลิวพูดเช่นนี้ ก่อนเดือนเจ็ดปีนี้ มีฤกษ์ดีวันใดบ้าง?”
แม่สื่อหลิวท างานนี้มานาน วันใดเป็นฤกษ์ดีนางย่อมจ าได้ขึ้นใจหมดแล้ว
“ตอนนี้เป็นเดือนสี่ วันที่ยี่สิบหกเดือนสี่เป็นฤกษ์ดี ยังมีวันที่แปดเดือนห้า วันที่สิบสองเดือนหก…”
ฮูหยินผู้เฒ่าฟังวันที่นางพูดแล้วรู้สึกขบขัน วันเหล่านี้ก็เป็นวันที่นางตรวจสอบจากหนังสืออนุปฏิทินแล้วเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อแม่สื่อพูดถึงวันที่ตรงกับนาง ก็ไม่มีอะไรให้ต้องสงสัยอีกแล้ว
ตอนนี้เหลือเพียงแต่ต้องค านวณวันเดือนปีเกิดของทั้งสองคนว่าขัดแย้งกันหรือไม่ หากไม่มีผลลัพธ์ที่เลวร้ายนัก ก็สามารถเลือกวันแต่งงานที่ดีเพื่อชดเชยได้
แม่สื่อหลิวเพิ่งเห็นครอบครัวฝ่ายหญิงเร่งรีบจะจัดแต่งงานให้ลูกสาวเป็นครั้งแรก ทั้งยังสังเกตเห็นว่าท่านนายอ าเภอก็ยินดีเป็นพิเศษ
ดังนั้น นางจึงไม่ได้แสดงความคิดเห็นของตนเอง นั่งอยู่ข้าง ๆแล้วค านวณวันเดือนปีเกิดของทั้งสองคน
คนสกุลโม่และเมิ่งไห่หนิงไม่ได้พูดอะไร รอผลการค านวณของแม่สื่อเงียบ ๆ
เห็นแม่สื่อหลิวเขียน ๆ ว
