จิ่วเยี่ยเขาสามารถช่วยสร้างบ้านให้ได้ แต่ต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของโครงสร้างเสียก่อนด้วยเหตุนี้ หนานรุ่ยจึงวิ่งมาสอบถามพวกเขาหมู่บ้านซีหลิ่งไม่ใช่ของคนสกุลโม่ หนานรุ่ยวางแผนจะสร้างบ้านที่นี่ โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านย่อมไม่อาจคัดค้าน“ท่านเลือกพื้นที่จะปลูกเรือนหรือยัง”หนานรุ่ยได้ยินค าถามนั้นก็ยิ้มเขิน“ความจริงที่ที่ข้าพักอยู่ตอนนี้ก็ไม่เลวเลย ตรงเชิงเขาร่มรื่นน่าอยู่ ข้าได้ยินมาว่าพวกท่านซื้อที่ดินตรงนั้นไว้ ไม่ทราบว่าจะสามารถขายให้ข้าได้หรือไม่”
เฮ่อจือหรานส่ายหน้าอย่างไม่ลังเล“เรื่องนี้คงไม่ได้หรอกอารุ่ย ที่ตรงนั้นข้ามีแผนจะท าอย่างอื่นแล้วหากขายให้ท่าน แผนการของข้าคงต้องล้มเลิกเป็นแน่”แท้จริงแล้วที่ดินผืนนั้น เฮ่อจือหรานตั้งใจจะใช้เป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ส่วนต าแหน่งที่ตั้งของบ้านร้างก็คือจุดที่เขาจะสร้างคอกวัวหากไม่ใช่เพราะเกรงใจเต๋อเฟยที่ยังคงพักฟื้นอยู่ที่นั่น โม่จิ่วเยี่ยคงสั่งให้คนไปรื้อถอนบ้านร้างหลังนั้นทิ้งไปนานแล้วพวกเขาคิดว่า อย่างไรเสียการก่อสร้างก็ไม่จ าเป็นต้องรีบร้อน ยังมีงานมากมายให้ท าจนแทบไม่มีเวลาพัก เมื่อถึงเวลาที่จ าเป็นต้องใช้สถานที่นี้จริง ๆ ค่อยบอกกล่าวกับหนานรุ่ยก็ยังไม่สายเฮ่อจือหร่านจะไม่ยอมให้เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ มาส่งผลกระทบกับแผนการของนางเมื่อถูกปฏิเสธ หนานรุ่ยก็ไม่ได้โกรธเคือง เหตุผลที่เขาไม่กล้าเอ่ยปากก็เพราะมองออกถึงความตั้งใจของคนสกุลโม่ผู้อื่
