นซื้อที่ดินผืนใหญ่เช่นนั้น หากมีคนนอกมาอาศัยอยู่ตรงกลาง ย่อมรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อยแต่เขาชอบสถานที่ตรงนั้นมาก โดยเฉพาะไม้ผลนานาชนิดบนภูเขาที่เติบโตจนเขียวชอุ่ม ออกดอกออกผลจนท าให้ผู้คนรู้สึกสบายใจเมื่อได้มอง
อีกอย่าง หนานรุ่ยก็คิดว่าที่นั่นอยู่ใกล้กับบ้านสกุลโม่ ต่อไปการไปมาหาสู่กันก็จะสะดวกขึ้นแต่เดิมเขาก็ไม่ได้หวังมากนัก ว่าจะซื้อบ้านร้างหลังนั้นได้ส าเร็จเพียงแต่รู้สึกว่าถ้าไม่ลองและยอมแพ้ไปเช่นนี้ก็รู้สึกเสียดายขึ้นมาเท่านั้นหากผู้อื่นไม่ยินยอม เขาก็ย่อมไม่คิดจะบังคับ“เช่นนั้น ข้าจะไปหาที่ดินในหมู่บ้าน ดูว่ามีที่เหมาะ ๆ ส าหรับสร้างบ้านหรือไม่”ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ในอนาคต“ดี ท่านลองไปหาในหมู่บ้านเถิด ข้าจะบอกให้พี่หูรู้ หากเขายินดีพวกข้าไม่ขัดข้องที่จะให้เขาช่วยสร้างบ้านให้ท่าน”เฮ่อจือหร่านไม่ได้คัดค้าน แต่นางก็ไม่อาจตัดสินใจแทนหูชงได้เมื่อเห็นเฮ่อจือหร่านกล่าวเช่นนี้ หนานรุ่ยจึงรู้สึกโล่งอกไม่น้อยเขาเห็นอีกฝ่ายปฏิเสธการซื้อที่ดินตรงบ้านร้างหลังนั้นอย่างเด็ดขาดก็คิดว่าคงไม่ง่ายที่จะพูดคุยได้ตามตนที่คาดหวังเอาไว้ไม่คิดว่า เรื่องการสร้างบ้านจะตกลงกันได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้“เช่นนั้น ข้าไม่รบกวนแล้ว ข้าจะไปหาในหมู่บ้านดูว่ามีที่ดินผืนไหนเหมาะสมหรือไม่”
ส่วนด้านหูชง เขาเชื่อว่าตนเองสามารถไปขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่ายได้หนานรุ่ยจึงออกจากบ้านสกุลโม่ มุ่งหน้า
