โชคดีที่วันนี้โม่จิ่วเยี่ยว่ำงงำน ทั้งสองจึงพำกันนั่งรถม้ำเข้ำไปใน เมือง นำกระต่ำยทั้งหมดออกมำจำกพื้นที่มิติพร ้อมกับกรงที่เตรียมไว้ แล้วขนมำไว้ที่บ้ำนเช่ำ
โม่จิ่วเยี่ยพำเหล่ำพี่น้องมำและจ้ำงรถเกวียนขนพวกมันกลับบ้ำน เช่นเคย
แม้จะดูยุ่งยำกไปบ้ำง แต่วิธีกำรนี้ก็ได้ผลดีเสมอมำ อีกอย่ำงคน ในบ้ำนก็คุ้นเคยกับกำรที่ทั้งสองไปซื้อของจำกต่ำงถิ่นอยู่แล้ว…
หลังขนกระต่ำยถ่ำทู่กลับมำถึงบ้ำน เหล่ำสตรีในบ้ำนก็พำกัน ตื่นเต้นดีใจ โดยเฉพำะบรรดำพี่สะใภ้ เพียงได้ยินว่ำขนกระต่ำยถ่ำทู่ สำมำรถนำมำทำเป็ นเสื้อผ้ำสวย ๆ ได้ ก็ยิ่งพึงพอใจมำก
แต่ตอนนี้ จำนวนกระต่ำยในบ้ำนเพิ่มมำกขึ้นเรื่อย ๆ จนเฮ่อจือห ร่ำนกับโม่จิ่วเยี่ยก็ยังดูแลไม่ไหว
พี่ห้ำกับพี่สะใภ้ห้ำจึงอำสำช่วยพวกเขำ ทั้งคู่เรียนรู ้วิธีเลี้ยง กระต่ำยจำกเฮ่อจือหร่ำน จนตอนนี้พวกเขำกลำยเป็ นผู้เชี่ยวชำญยิ่ง กว่ำเฮ่อจือหร่ำนที่เป็ นอำจำรย์เสียอีก
ต่อไปงำนในคอกกระต่ำยก็จะให้พวกเขำรับผิดชอบ เพียงแค่ ต้องจ้ำงคนมำช่วยทั้งสองคนเพิ่มเท่ำนั้น
ด้วยวิธีนี้ พี่ห้ำกับพี่สะใภ้ห้ำก็จะไม่ต้องงำนยุ่งมำกเกินไป มีเวลำ ไปทำอย่ำงอื่นได้บ้ำง
เมื่อนับรวมกระต่ำยถ่ำทู่ที่เพิ่มขึ้นใหม่และลูกกระต่ำยที่กำลังจะ เกิด กำรเลี้ยงกระต่ำยของสกุลโม่ในยำมนี้จึงมีจำนวนมำกกว่ำตอน เริ่มต้นหลำยสิบเท่ำ
