ั้ง
แต่คราวนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้คิดถึงแต่ครอบครัวของตัวเอง ที่ดินและที่รกร้ำงว่างเปล่ำตรงเชิงเขำพวกนั้นเพียงพอสาหรับคนในครอบครัวของเขำแล้ว เขำจึงตั้งใจจะช่วยให้ทหารที่กลับบ้ำนเยี่ยมญำติได้จับจองที่ดินเหล่านั้น ถือเป็นการตอบแทนเหล่ำพี่น้องที่ร่วมเป็นร่วมตำยกับสกุลโม่มาหลายปี
การใช้ชีวิตอยู่ในชนบทเรียบง่ำยแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ ผู้คนต่ำงปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตที่แสนสงบ ทำงำนด้วยความขยันขันแข็ง ชายไถนาหญิงทอผ้ำ บ้ำงก็ใช้ไหวพริบอันเฉียบแหลมเสาะแสวงหาโอกำสใหม่ ๆ เช่นเดียวกับสองสามีภรรยาคู่นี้ที่ร่วมมือกันสร้ำงเนื้อสร้ำงตัว จนสามารถยกระดับฐำนะของครอบครัวขึ้นได้
โดยรวมแล้ว การที่ทุกคนได้ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้ำนเดียวกันแบบนี้นับเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย ผู้คนต่ำงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ช่วยเหลือเกื้อกูลกันเสมอมา
และเมื่อได้ยินว่าโม่จิ่วเยี่ยต้องการซื้อทรัพย์สินของตระกูลชุยเมิ่งไห่หนิงก็ตกลงทันทีโดยไม่ลังเล ซ้ำยังลดราคำลงมาต ่ำที่สุดอีกด้วย
“ข้าไม่คิดเลยว่าการทำชั่วหนึ่งครั้งของคนตระกูลชุย จะกลายเป็นผลดีต่อสกุลโม่เช่นนี้” เมิ่งไห่หนิงกล่าวอย่ำงอารมณ์ดี
หมู่บ้ำนซีหลิ่งในปัจจุบัน นอกจากชำวบ้ำนดั้งเดิมอย่ำงตระกูลจ้ำวและตระกูลโจวแล้ว ก็มีเพียงสกุลโม่ ตระกูลฟำง และตระกูลเซี่ยเท่านั้นที่หลงเหลืออยู่
“ข้าคิดว่าวันหน้ำคนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้ำนซีหลิ่ง คงไม่ต้องเจอกับผู้คนที่ชอบสร้ำงปัญหาอย่ำงคนตระกูลชุยอีกแล้ว”