ทุกสายตาของคนตระกูลชุยสบกันด้วยความหวาดหวั่น หัวใจของพวกเขาเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยลางสังหรณ์บางอย่างผู้อาวุโสของตระกูลกวาดตามองกลุ่มคนด้านหลัง ก่อนจะเรียกเด็กหนุ่มผู้หนึ่งออกมา เขาสั่งให้เด็กหนุ่มออกไปตัดฟืนบริเวณเชิงเขา เพื่อไปดูลาดเลาและสืบข่าวแน่นอนว่าข่าวที่รอคอยอยู่นั้น สร้างความเจ็บปวดให้กับคนตระกูลชุยยิ่งกว่าเดิม……ไม่นานนัก รถม้าของโม่จิ่วเยี่ยกับพี่ห้าก็มาถึงยังที่ว่าการอ าเภอพวกเขาบังเอิญพบกับโม่ชูหานที่เพิ่งทานอาหารกลางวันเสร็จและก าลังจะออกไปท าธุระพอดีเมื่อเห็นพี่น้องทั้งสองมาถึงในเวลานี้ โม่ชูหานก็เดาได้ทันทีว่าพวกเขาต้องมีเรื่องส าคัญมาปรึกษาแน่นอน“พี่ห้า น้องเก้า พวกเจ้ามาที่นี่ท าไมหรือ?”โม่จิ่วเยี่ยกระโดดลงจากรถม้าเป็นคนแรก เขาไม่พูดพร ่าท าเพลง ลากคนจากตระกูลชุยที่วางยาพิษลงน ้าแกงออกมาจากรถ แล้วโยนลงพื้นอย่างแรง
“พี่แปด คนผู้นี้คือคนจากตระกูลชุย เขากล้าน ายาพิษไปใส่ในน ้าแกงของคนงาน”โม่ชูหานได้ยินดังนั้นก็โกรธจัด เขาเดินเข้าไปเตะเอวของคนตระกูลชุยอย่างแรง“ช่างกล้าจริง ๆ ! เจ้ารู้หรือไม่ว่าการแอบวางยาพิษมีโทษอย่างไร? หากมันร้ายแรงก็มีโทษถึงขั้นต้องโดนตัดหัวเชียวนะ”การเตะครั้งนี้รุนแรงไม่น้อย คนตระกูลชุยเจ็บจนร้องครวญครางออกมาไม่หยุดเจ้าหน้าที่ที่ตามหลังโม่ชูหานมาก็ได้ยินบทสนทนาของพวกเขาพี่น้อง จึงเดินเข้าไปจับตัวคนตระกูลชุยแล้วพาเข้าไปในที่ว่าการอย่างรวดเร็วยังม
