อาจยังมีความหวังอยู่บ้างและหากโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ท าเพียงขู่ให้คนกลัว เขาแค่ปฏิเสธไปจนตาย อีกฝ่ายก็คงท าอะไรไม่ได้แล้วแต่เมื่อมาถึงศาล ทุกอย่างกลับต่างไป ชาวบ้านในเมืองอวิ่นต่างพูดกันว่าท่านนายอ าเภอผู้นี้เป็นขุนนางมีความยุติธรรม ไม่มีคดีไหนที่อีกฝ่ายไม่สามารถคลี่คลายได้เขายังเห็นกับตาว่าโม่เหล่าอู่ใช้ขวดกรอกน ้าแกงที่ถูกเขาใส่ยาพิษไว้มาด้วย
เพียงแค่เรียกหมอมาตรวจสอบ ก็คงรู้ได้ทันทีว่าข้างในมียาพิษชุยซิ่งรู้ดีว่าตนไม่อาจหนีพ้นเคราะห์กรรมในครั้งนี้ได้ แทนที่จะทนทุกข์ทรมานแล้วค่อยสารภาพ ยังไม่สู้รีบพูดออกมาเสียก่อน บางทีตนเองอาจจะได้รับโทษน้อยลง “ใต้เท้า ข้าน้อยผิดเองขอรับ แต่ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความคิดของข้าน้อยเพียงคนเดียว…”เมิ่งไห่หนิงตวาดเสียงเย็นชาอีกครั้ง “พูดมา!”“เป็นผู้อาวุโสในตระกูลของข้ากับญาติบางคน พวกเขาอิจฉาที่คนสกุลโม่มีชีวิตที่ดี จึงคิดจะสร้างปัญหาให้พวกเขา ต่อมาพวกข้ารวมตัวกันปรึกษาหารือ และคิดจะวางยาพิษในอาหารของคนงานที่ท างานให้คนสกุลโม่ เมื่อถึงตอนนั้น ค่าชดเชยที่จะจ่ายให้คนเหล่านั้นก็คงจะท าให้สกุลโม่สูญเสียทรัพย์สินได้”เมื่อได้ยินเรื่องนี้ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์คงไม่มีใครไม่เข้าใจอีกแรงจูงใจในการวางยาพิษของคนตระกูลชุยนั้นชัดเจนเกินไป ไม่มีอะไรนอกจากความอิจฉาที่สกุลโม่มีชีวิตที่ดีในหมู่บ้านซีหลิ่งขึ้นทุกวัน ขณะที่ตระกูลชุยของพวกเขากลับเสื่อมถอยลงเ
