เกิดอีกเลยสถำนที่สร้ำงบ้ำนของสกุลโม่ มีหูชงเป็นผู้รับผิดชอบดูแล ทุกอย่ำงกำลังเป็นรูปเป็นร่ำงปรากฏเค้ำโครง ช่วงเวลาที่ต้องการคนงำนมากที่สุดได้ผ่านพ้นไปแล้วแม้หูชงอยากจะจ้ำงชำวบ้ำนเหล่านี้ต่อ แต่คนงำนกลับมีมากเกินไป หากยังจ้ำงคนจากหมู่บ้ำนซีหลิ่ง คนอื่นก็จะพลาดโอกำสนี้เรื่องนี้ทำให้หูชงหนักใจไม่น้อยแต่โม่จิ่วเยี่ยจะปล่อยให้เขำหนักใจเพียงลาพังได้อย่ำงไรบังเอิญว่าสกุลโม่ก็ต้องการคนงำนไปดูแลไร่นาอยู่พอดีหลังจากปรึกษำกับผู้นาตระกูลจ้ำวกับผู้นาตระกูลโจวแล้ว แต่ละตระกูลก็ส่งคนมาช่วยงำนถึงยี่สิบคน ตกลงจ่ำยค่ำแรงให้วันละสามสิบเหวินเท่ำเดิมค่ำแรงนี้ยังนับว่ามากกว่าค่ำแรงสร้ำงบ้ำนเสียอีก ตระกูลจ้ำวและตระกูลโจวต่ำงรู้ดีว่าเป็นเพราะสกุลโม่เอื้อเฟื้อต่อพวกเขำมาโดยตลอด ดังนั้นพวกเขำจึงเต็มใจช่วยงำนคนสกุลโม่โดยไม่ลังเลคนตระกูลชุยตอนนี้ก็ลาบำกยิ่งนัก พวกเขำไร้เงำชุยเหวินที่คอยหนุนหลัง แถมคนในตระกูลยังติดคุกไปอีกมาก เหลือเพียงคนที่มีความสามารถเพียงเล็กน้อย
เมื่อพวกเขำได้ยินว่าตระกูลจ้ำวกับตระกูลโจวกำลังช่วยงำนคนสกุลโม่ ไม่เพียงแต่ไม่ต้องออกจากหมู่บ้ำน ซ้ำยังได้ค่ำแรงดี ๆ วันละสามสิบเหวิน ยิ่งตอกความริษยาในใจพวกเขำให้เพิ่มพูนไม่ต้องพูดถึงค่ำแรงสามสิบเหวินที่หาได้ทุกวัน หากสกุลโม่ไม่โผล่มา ฐำนอานาจของตระกูลชุยก็คงไม่จบสิ้นลงเช่นนี้ยิ่งเห็นท่านนายอาเภอคนใหม่สนิทชิดเชื้อกับคนสกุลโม่ พวกเขำยิ่งมั่นใจว่ากา
