จ้ำอย่ำเข้าใจผิดนะ ข้าแค่คิดว่าพวกเราเป็นคนหมู่บ้ำนเดียวกันทั้งนั้น เจ้ำกำลังสร้ำงบ้ำน ข้าก็แค่มาช่วยเท่านั้น”โม่จิ่วเยี่ยจะเชื่อข้ออ้ำงแย่ ๆ เช่นนี้ได้อย่ำงไรคำดว่าแม้แต่ตัวชายผู้นั้นเองก็คงไม่เชื่อเช่นกันสาหรับคนประเภทนี้ โม่จิ่วเยี่ยขี้เกียจจะเสวนาด้วย จึงลากคอเสื้อคนตระกูลชุยเดินตรงไปยังที่ที่มีคนอยู่มากหูชงเพิ่งจะสั่งการเรื่องที่ต้องทำในตอนนี้เสร็จ ก็เห็นโม่จิ่วเยี่ยลากคนที่ดูแปลกหน้ำเดินเข้ามาเขำจึงเดินเข้าไปต้อนรับ “คุณชายเก้ำ นี่คือ?”โม่จิ่วเยี่ยแค่นเสียงเย็นชำ แล้วโยนคนตระกูลชุยลงพื้น
“คนผู้นี้แอบวางยาลงในน้ำแกง ข้าจับเขำได้คำหนังคำเขำ”หูชงได้ยินดังนั้นก็ตกใจมาก หากเป็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมกลโกงของเหล่ำคนตระกูลใหญ่ การวางยาเช่นนี้ถือเป็นเรื่องปกติแต่ในซีเป่ยที่ยากจน อีกทั้งดูจากคนตรงหน้ำที่แต่งตัวเหมือนชำวนา จะมีความคิดสกปรกเช่นนี้ได้อย่ำงไร?เขำคิดในใจด้วยความหวาดหวั่น ทั่วทั้งสถำนที่ก่อสร้ำงแห่งนี้มีคนงำนรวมกันกว่าร้อยคน หากนี่เป็นยาพิษร้ำยแรง ก็เท่ำกับพรากชีวิตคนกว่าร้อยชีวิตเชียวนะ!หูชงยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ปกติเขำไม่เคยใช้ความรุนแรง แต่คราวนี้กลับอดไม่ได้ที่จะสาวเท้ำเข้าไปเตะคนตระกูลชุยแรง ๆ หลายครั้ง“พูดมา! เจ้ำเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมาวางยาพวกเราที่นี่?”คนตระกูลชุยเห็นว่าตนเองหนีไม่พ้น จึงได้แต่พยายามแก้ตัว“ข้าไม่ได้วางยาพิษนะ ข้าแค่อยากมาช่วยงำนจริง ๆ ค่ำแรงท
