ก่อน ก็มีน ้าใจเข้ามาแนะน าแกมเตือนโม่จิ่วเยี่ยอย่างผู้ใหญ่บ้านจ้าวเขาดึงโม่จิ่วเยี่ยมาแล้วพูดอย่างจริงจัง “โม่เหล่าจิ่ว แม้ข้าจะไม่เก่ง แต่ก็เพาะปลูกมาครึ่งชีวิตแล้ว ดินที่ซีเป่ยของพวกเรานั้นแห้งแล้งสภาพอากาศก็ไม่ดี ไม่ใช่ว่าปลูกอะไรก็จะได้ผลผลิตตามนั้น ข้าเห็น
ว่าพวกเจ้าสกุลโม่ไม่ขัดสนเงินทองก็จริง แต่การเพาะปลูกบนที่ดินมากมายเช่นนี้ พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็ควรจะได้ผลผลิตบ้างไม่ใช่หรือ”โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าผู้ใหญ่บ้านจ้าวหวังดี“ผู้ใหญ่บ้านจ้าวอย่ากังวลไปเลย เมล็ดพันธุ์เหล่านี้ข้ากับภรรยาสอบถามอย่างละเอียดแล้ว การปลูกพวกมันที่นี่ไม่มีปัญหาอะไรยิ่งกว่านั้น เมล็ดพันธุ์เหล่านี้ยังให้ผลผลิตมาก พอถึงฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิตจะต้องดีแน่นอน”ตอนที่เพิ่งมาถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านต่างรู้สึกว่าคนตระกูลจ้าวและตระกูลโจวนั้นเป็นคนดี พวกเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน หากพวกเขามีเมล็ดพันธุ์ดี ๆ ก็จะแบ่งปันให้กับคนอื่นแต่สิ่งที่คนอื่นไม่ยอมรับ พวกเขาก็ไม่จ าเป็นต้องรีบร้อนแนะน าว่าดีหรือไม่ดี แต่ต้องใช้ความเป็นจริงและผลผลิตมาพิสูจน์ผู้ใหญ่บ้านจ้าวเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ฟังค าพูดของตนเลย จึงได้แต่ถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็ลองดูเถอะ!”เขาจะพูดอะไรได้อีกเล่า?ที่ดินของคนอื่น อยากปลูกอะไรก็ปลูกไป เขาก็แค่หวังดีเอ่ยเตือนสักหน่อย หากไม่ฟังก็ท าอะไรไม่ได้
หลังจากผู้ใหญ่บ้านจ้าวจากไป เซี่ยเท
