ียนไห่กับฟางฉวนโจวก็มาพบเพื่อหาเลี้ยงชีพ ทั้งสองได้ไปท างานเป็นอาจารย์ที่ส านักศึกษาแห่งหนึ่งในเมืองอวิ่น พวกเขาจึงแทบไม่ค่อยมาปรากฏตัวในหมู่บ้านหากไม่ใช่เพราะถึงฤดูเพาะปลูกและส านักศึกษาหยุดท าการสองสามวัน พวกเขาก็คงไม่มาหาโม่จิ่วเยี่ยในยามนี้ด้วยความเข้าใจที่มีต่อโม่จิ่วเยี่ยระหว่างเดินทางมา พวกเขารู้ดีที่สุดว่าคนสกุลโม่ไม่เคยลงมือท าอะไรที่ไม่มั่นใจอย่างปัญหาที่ผู้ใหญ่บ้านจ้าวกังวลเมื่อครู่ในสายตาของฟางฉวนโจวและเซี่ยเทียนไห่ ไม่ว่าคนสกุลโม่จะปลูกของหายากอะไรก็ย่อมไม่มีปัญหาอย่างที่อีกฝ่ายพูดไป พืชเหล่านี้ให้ผลผลิตมากกว่าพืชทั่วไป ท าให้ได้ผลผลิตจ านวนมากดังนั้นวันนี้ทั้งสองจึงมาหาโม่จิ่วเยี่ยเพื่อขอเมล็ดพันธุ์บ้างเซี่ยเทียนไห่เป็นญาติกับสกุลโม่ เพราะมีความสัมพันธ์กันเช่นนี้จึงเอ่ยปากได้ง่ายกว่า“เหล่าจิ่ว พวกข้าคิดจะซื้อเมล็ดพันธุ์จากเจ้าบ้าง เจ้าคิดว่าอย่างไร?”
เซี่ยเทียนไห่ก็ปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตของคนในชนบท เรียกโม่จิ่วเยี่ยว่าเหล่าจิ่วเหมือนชาวบ้านคนอื่นเมล็ดพันธุ์ส าหรับชาวบ้านชายหนุ่มยังไม่คิดจะเก็บซ่อนไว้ ยิ่งเป็นตระกูลเซี่ยกับตระกูลฟางที่มาเอ่ยปากขอด้วยแล้วก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา ภรรยาข้าบอกว่าตอนนี้เมล็ดพันธุ์ที่ให้ผลผลิตมากมีข้าวโพด มันเทศและมันฝรั่ง พวกท่านตั้งใจจะปลูกอะไรบ้าง”อย่างไรก็ตาม เมล็ดพันธุ์ที่เกิดจากพื้นที่มิติของภรรยาไม่เลือกสภาพดินฟ้า ต่อใ
