ียงซึ่งเต๋อเฟยเหนียงเหนียงก าลังนอนพักอยู่ เฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยจึงพากันเดินออกมากระทั่งมาถึงเชิงเขาเปลี่ยวร้างไร้ผู้คน ทั้งสองก็ก้าวเข้าไปในพื้นที่มิติเฮ่อจือหร่านเปลี่ยนเป็นชุดปกติ ก่อนจะกลับบ้านไปพร้อมกับโม่จิ่วเยี่ยการที่ทั้งคู่ออกไปนานถึงหนึ่งวันหนึ่งคืน ท าให้ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นกังวลมาก นางแอบตัดพ้อบุตรชายคนที่เก้าที่ไม่รู้จักกาลเทศะอยู่หลายครั้ง ในสถานการณ์ที่ภรรยาของเขาก าลังตั้งครรภ์เช่นนี้ การออกไปช่วยคนถอนพิษก็ท าให้นางเป็นห่วงมากอยู่แล้ว แต่พวกเขา
กลับหายไปนานถึงเพียงนี้ แม้จะเข้าใจว่าที่ท าไปก็เพราะต้องการตบตาหนานรุ่ย แต่ทั้งคู่ก็น่าจะกลับมาให้เร็วกว่านี้เขาเป็นชายหนุ่มแข็งแรงย่อมไม่นับเป็นอะไร แต่ปล่อยให้สตรีตั้งครรภ์ต้องมาแบกรับภาระเช่นนี้ได้อย่างไรขณะฮูหยินผู้เฒ่ายิ่งคิดยิ่งขุ่นเคืองอยู่นั้น สองคนที่นางเพิ่งพร ่าบ่นถึงก็จูงมือกันกลับมา เมื่อเห็นเฮ่อจือหร่านยังปกติดี ความโกรธในใจของนางพลันมลายหายไปเกือบหมด รีบสาวเท้าเข้าไปหา ก่อนจะหันไปมองโม่จิ่วเยี่ยด้วยสายตาต าหนิโม่จิ่วเยี่ยรู้ถึงสายตาของมารดา ไม่ต้องสงสัยว่านางคงก าลังเตือนเขาให้ดูว่ามารดาจะจัดการเขาอย่างไร…แต่ไม่นาน สายตาของฮูหยินผู้เฒ่าก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนนางมองส ารวจเฮ่อจือหร่านตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อเห็นว่านางไม่มีอะไรผิดปกติจึงวางใจ“จิ่วเยี่ย รีบพาภรรยาเจ้ากลับไปพักผ่อนเร็วเข้า”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าแม่สามีเ
