ป็นห่วง จึงช่วยอธิบายแทนโม่จิ่วเยี่ยว่า“ท่านแม่ ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกเจ้าค่ะ สามีดูแลข้าเป็นอย่างดีข้าไม่ได้เป็นอะไรเลย”เพียงพูดกับลูกสะใภ้ น ้าเสียงของฮูหยินผู้เฒ่าก็อ่อนลงมาก
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เจ้าแต่งเข้าสกุลโม่มาก็ไม่เคยได้อยู่สุขสบายเลย ต้องระหกระเหินอยู่ข้างนอกบ้าง ต้องคอยช่วยตามหาบิดากับพี่ชายของพวกเจ้าบ้าง…ตอนนี้ชีวิตคงสงบสุขขึ้นแล้ว เจ้าเองก็ก าลังอุ้มท้องหลานคนเดียวของคนสกุลโม่อยู่ แต่เจ้าลูกชายของข้าคนนี้กลับไม่รู้จักทะนุถนอมภรรยา พาเจ้าออกไปค้างคืนข้างนอกได้ลงคอ”ในใจของฮูหยินผู้เฒ่า ลูกชายของนางต้องเป็นบุรุษที่เก่งกาจเมื่ออยู่นอกบ้าน และต้องเป็นสามีที่ดี เป็นพ่อที่ดีเมื่ออยู่ในบ้านเฮ่อจือหร่านรู้ว่าแม่สามีใจร้อนอยากจะอุ้มหลาน แต่นางกับโม่จิ่วเยี่ยได้พักผ่อนอยู่ในพื้นที่มิติ ซึ่งเหมาะส าหรับการดูแลครรภ์และสบายกว่าที่ไหน ๆ จึงยิ้มและพูดแก้ต่างให้โม่จิ่วเยี่ย “ท่านแม่ ท่านพี่ดูแลข้าเป็นอย่างดี และข้ามีข่าวดีจะบอกท่าน ครั้งนี้ข้าตั้งท้องลูกแฝด ไม่ว่าจะเป็นหลานชายหรือหลานสาว ท่านก็จะได้อุ้มหลานพร้อมกันถึงสองคน”นางพูดด้วยท่าทางสบายอารมณ์ แต่ฮูหยินผู้เฒ่ากลับรู้สึกกังวลเช่นเดียวกับโม่จิ่วเยี่ยเด็กแฝดเชียวนะ ถ้าไม่ระวังก็อาจพรากชีวิตนางไปได้…“เจ้าบอกว่าเจ้าท้องลูดแฝดหรือ?”ตอนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าได้แต่หวังว่าตนเองจะได้ยินผิดไปแต่โม่จิ่วเยี่ยกลับท าให้นางไม่สามารถหลอกตัวเองต่อไ
