กับนางราวกับสัตว์สงวนที่ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ แม้แต่ชามและตะเกียบก็ถูกส่งมาถึงมือโดยตรง ราวกับกลัวว่าการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยของนางจะส่งผลกระทบกับเด็กในท้อง
ความกระตือรือร้นเช่นนี้ท าให้เฮ่อจือหร่านรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อยนางต้องกล่าวขอบคุณพี่สะใภ้แต่ละคนไม่หยุดไม่หย่อน ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นดังนั้นก็เข้าใจความรู้สึกของนางดี พอเห็นลูกสะใภ้คนอื่นยังคงตั้งอกตั้งใจคีบอาหารส่งให้เฮ่อจือหร่านไม่เลิก นางจึงเอ่ยปากขึ้นว่า“พวกเจ้าใส่ใจเกินไปแล้ว”
