ตอนนี้ยังไม่มีอะไรต้องท า นางจึงกลับไปที่ห้องพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายตนเองอย่างละเอียดเฮ่อจือหรานไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่านางจะตั้งท้องลูกแฝดโม่จิ่วเยี่ยเห็นนางมีท่าทางตกใจ คิดว่าลูกเกิดปัญหา จึงถามอย่างกังวลว่า“หร่านหร่าน ลูกของพวกเรายังปลอดภัยดีหรือไม่”“ลูกแข็งแรงดี เพียงแต่…”“เพียงแต่อะไร?” โม่จิ่วเยี่ยอยากรู้แทบรอไม่ไหว“ข้าท้องลูกแฝด” เฮ่อจือหรานบอกผลการตรวจเมื่อครู่ ไม่แปลกใจที่นางรู้สึกว่าชีพจรของตนเองผิดปกติเล็กน้อยตอนก าลังตรวจคราวนี้กลับเป็นโม่จิ่วเยี่ยที่ตกตะลึง“หร่านหร่าน เจ้าบอกว่าอะไรนะ”เฮ่อจือหรานถือรายงานผลการตรวจแล้วบอกเขาด้วยความมั่นใจ“ข้าท้องลูกแฝด”โม่จิ่วเยี่ยได้ยินค าพูดของนาง บนใบหน้าก็ไม่มีความยินดีเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความวิตกกังวล
เฮ่อจือหรานรู้ว่าเขาก าลังกังวลว่าการคลอดเด็กแฝดจะเป็นอันตรายแต่ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ในยุคโบราณที่การแพทย์ยังไม่พัฒนาการคลอดบุตรของสตรีก็เหมือนกับการเดินผ่านประตูนรก อีกทั้งนางยังตั้งครรภ์ลูกแฝด จะไม่ให้คนกลัวหรือกังวลได้อย่างไรแต่นางเป็นใครกันเล่า?!นางคือแพทย์ทหารจากศตวรรษที่ 21 เชียวนะ ในพื้นที่มิติของนางมีอุปกรณ์การแพทย์สมัยใหม่ที่ครบครัน อย่างมากนางก็สอนวิธีผ่าตัดคลอดให้โม่จิ่วเยี่ยล่วงหน้า หรือไม่เขาก็อาจช่วยเหลือนางได้“ท่านอย่ากังวลไปเลย ข้าแค่ท้องลูกแฝดเท่านั้น มันจะต้องไม่มีปัญหาแน่นอน” เฮ่อจือหร่านกล่าวด้วยน ้าเสียงมั่นใจ ราวกับ
