ยากเห็นเสด็จแม่ต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้อีกแล้ว แต่เสด็จแม่กลับยืนกรานว่าต่อให้ตายนางก็จะไม่กลับไปยังสถานที่แห่งนั้นอีก เมื่อไม่มีทางเลือก ข้าจึงเร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืน ในที่สุดก็มาถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง จนถึงตอนนี้เสด็จแม่ก็หมดสติไปสองวันแล้ว”ได้ฟังดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็เข้าใจสถานการณ์คร่าว ๆ แล้ว ส่วนรายละเอียดว่าเต๋อเฟยหนีออกจากวังหลวงด้วยวิธีการใด เขาไม่ได้ซักถามต่อ
“องค์ชายหนานรุ่ยเหนื่อยจากการเดินทางไกล ท่านพาเต๋อเฟยไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าจะรีบออกไปตามหาปรมาจารย์ถอนพิษเอง”
