นหูชงจึงรักษาท่าทีสงบนิ่งไว้ตลอดเวลาหลังพี่แปกวางใจได้แล้ว โม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านก็ออกมาพอดีเมื่อทุกคนเห็นว่าไม่มีธุระส าคัญอะไรในเมืองอวิ่น จึงกลับหมู่บ้านซีหลิ่งพร้อมกันสตรีสกุลโม่ไม่คุ้นเคยกับหูชง เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยออกไปครั้งหนึ่งแต่พากลับมาพร้อมคนแปลกหน้าอีกคน ความสนใจของทุกคนจึงมุ่งไปทางหูชงโม่จิ่วเยี่ยแนะน าหูชงให้ครอบครัวรู้จัก พี่สะใภ้ทั้งหลายถึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาก็เป็นคนที่มีชะตากรรมเช่นเดียวกันกับพวกเขากระทั่งยังน่าสงสารกว่าคนสกุลโม่ อย่างน้อยสกุลโม่ก็ยังมีครอบครัวใหญ่ที่อยู่ด้วยกัน คอยดูแลซึ่งกันและกัน แต่ตอนที่หูชงถูก
เนรเทศมามีเพียงเขากับภรรยาสองคน บัดนี้ยิ่งน่าเวทนาเมื่อเขาต้องอยู่เพียงล าพังคนสกุลโม่รู้สึกเห็นอกเห็นใจหูชงมาก ดังนั้นท่าทีที่มีต่อเขาจึงอบอุ่นอย่างไรเสียก็หูชงเป็นคนนอก อีกทั้งในบ้านก็มีสตรีอยู่มาก จึงไม่เหมาะที่จะให้เขาพักค้างคืน โม่จิ่วเยี่ยจึงพาเขาไปหาหัวหน้าตระกูลเจียง เพื่อขอความช่วยเหลือเช่าเรือนเล็ก ๆ ให้เขาพักอยู่ชั่วคราวแน่นอนว่าเงินทองและของใช้ประจ าวันบางอย่างล้วนเป็นสกุลโม่ที่ช่วยเหลือหูชงซาบซึ้งใจยิ่งนัก และบอกว่าจะคืนเงินทั้งหมดโดยเร็วที่สุดหลังจากออกไปข้างนอกครั้งหนึ่ง ยาถอนพิษที่เฮ่อจือหร่านช่วยปรุงให้พวกพี่สะใภ้ก็มีข้ออ้างที่เหมาะสมเสียที่ วันรุ่งขึ้นนางจึงแจกจ่ายยาถอนพิษให้พี่สะใภ้คนละเม็ดตื่นแต่เช้านอกจากนี้นางยังจัด
