เหตุการณ์นี้ดูแปลกประหลาดนัก เขาจ้องมองชายชาวหนานเจียงแล้วถามว่า “คนบนเรือไปไหนกันหมด?”ตอนนี้ชายชาวหนานเจียงยังคงงุนงงอยู่บ้าง ผงพิษของเขาไม่ทันได้โปรยออกไปก็ถูกคนท าร้ายเสียก่อนแล้ว แถมยังถูกจึบมัดแน่นหนาด้วยความเร็วขนาดนั้นพอถูกถาม เขาจึงไม่ทันได้ตั้งตัวยามนั้นเอง เหล่านักเลงลูกน้องที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวไม่กี่คนก็วิ่งกลับมา เพียงเข้ามาในลานก็ถูกเจ้าหน้าที่จับกุมทันที่โม่จิ่วเยี่ยหันไปมองพวกนักเลงเหล่านั้นในกลุ่มอันธพาลมีคนที่ท าร้ายหูชงกลางถนนรวมอยู่ด้วย หลังพวกเขาเห็นโม่จิ่วเยี่ยก็นึกอยากจะวิ่งหนีตามสัญชาตญาณ แต่น่าเสียดายที่ถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวไว้ จึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ พลางจ้องมองโม่จิ่วเยี่ยด้วยความหวาดกลัวโม่จิ่วเยี่ยหันไปถามพวกเขา “เจ้านายของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน?”พวกนักเลงได้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของเขาแล้ว ตอนนี้ยังถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวอีก ในใจก็รู้ดีว่าตัวเองถึงคราวจบสิ้นแล้วในเมื่อมาถึงจุดนี้ หากท าตัวดี ๆ สักหน่อย อาจจะมีจุดจบแตกต่างออกไป
“เจ้านายของพวกเราก็คือเขานั่นแหละ”นักเลงพูดพลางจ้องมองไปทางชายชาวหนานเจียงเจ้าหน้าที่ได้ยินดังนั้นก็เดินเข้าไปเตะนักเลงคนนั้นอย่างแรง“บอกมาตามตรงเสียดี ๆ ข้าจะไม่รู้จักเจ้าของอู่เดินเรือของพวกเจ้าได้ยังไง ใกล้ตายแล้วแท้ ๆ แต่ยังกล้าโกหกอีก”คนถูกเตะพลันรู้สึกน้อยใจมาก“ท่านเจ้าหน้าที่ ข้าไม่ได้โกหกนะ เขาคนนี้มาที่อู่เดินเรือของพวกเรา
