มีพวกนางอยู่ข้างกายคอยรับใช้จึงท าให้รู้สึกสบายใจ แต่หากนางต้องเข้าไปในพื้นที่มิติก็คงจะไม่สะดวกเท่าไหร่ยิ่งไปกว่านั้น นางยังเคยเป็นทหาร จึงไม่คุ้นชินกับการมีคนคอยรับใช้ตลอดเวลาแบบนี้
“หลานเอ๋อร์ อวี่เอ๋อร์ ตอนนี้สกุลโม่เป็นแค่ครอบครัวชาวบ้านธรรมดา ไม่มีกฎเกณฑ์เยี่ยงคนตระกูลใหญ่อีกแล้ว พวกเจ้ามาอยู่ที่นี่ก็ท าตัวตามสบายเถอะ ไม่จ าเป็นต้องติดตามข้าทั้งวันหรอก”หลานเอ๋อร์ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกไม่มั่นใจ“ฮูหยินเก้า ตอนแรกท่านกับคุณชายเก้าช่วยชีวิตพวกเราเอาไว้ตอนนี้พวกเราก็เป็นคนของท่านแล้ว โดยเฉพาะตอนนี้ท่านก าลังตั้งครรภ์ ต้องมีคนคอยดูแลข้างกาย หากท่านคิดว่าพวกเราท าอะไรไม่ถูกต้องก็บอกมาได้เลยเจ้าค่ะ ข้ากับอวี่เอ๋อร์จะปรับปรุงตัวตามที่ท่านต้องการ”นางคิดว่าฮูหยินเก้าคงรู้สึกว่าพวกนางรับใช้ไม่ดีพอจึงไม่พอใจถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ พวกนางก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ในบ้านสกุลโม่ต่อไปอย่างไรแล้วเฮ่อจือหร่านรู้ว่าหลานเอ๋อร์เข้าใจความหมายของนางผิด นางจึงไม่คิดจะอ้อมค้อมอธิบาย แต่พูดความคิดของตัวเองออกมาตามตรง“เจ้าอย่าได้เข้าใจผิด ถ้าข้ารังเกียจพวกเจ้า ข้าก็คงไม่พาพวกเจ้ากลับมาด้วย ตั้งแต่ถูกเนรเทศมาจนถึงตอนนี้ ข้าก็ชินกับการพึ่งพาตัวเองมาตลอด รวมถึงคนอื่นในบ้านสกุลโม่ด้วย พวกเราต่างพึ่งพาก าลังของตัวเองเพื่อหาเลี้ยงชีพ ต่อไปพวกเจ้าก็ไม่จ าเป็นต้องติดตามข้าตลอดเวลาหรอก สตรีในบ้านต่างมีงานของตัวเอง พวก
เจ้า
