จะต้องนุ่มสบายสักหน่อยพวกนางน าผ้าห่มทั้งหมดออกมา ปูให้หนานุ่ม จากนั้นก็วิ่งออกไปจุดไฟเตียงเตาให้ร้อน ท าให้ห้องอุ่นขึ้นอีกฮูหยินผู้เฒ่าเพิ่งจะร้องไห้ด้วยความดีใจ หลังเห็นลูกชายทั้งสองคนที่ก าลังบาดเจ็บได้รับการดูแลเรียบร้อยแล้ว จึงจูงมือโม่จิ่วเยี่ยกับโม่จิ่นเหนียนไปที่ห้องโถงด้วยกัน“จิ่วเยี่ย การเดินทางไปหนานเจียงครั้งนี้ พวกเจ้าสามารถหาพี่ชายทั้งสามคนของเจ้ากลับมาได้ คงจะอันตรายมากใช่หรือไม่?”จริง ๆ แล้วมันก็อันตรายอยู่บ้าง โม่จิ่วเยี่ยไม่คิดจะเล่ารายละเอียดมากเกินไปให้มารดาต้องกังวล
“ไม่เป็นไรขอรับ พวกเราไปถึงคฤหาสน์ซือเหมิงก่อน แล้วก็พบสี่พี่ในห้องลับใต้บ่อน ้า”พี่สามได้ยินว่าพบโม่ซิวเหยียนที่คฤหาสน์ซือเหมิงก็ลุกพรวด“น้องเก้า เจ้าบอกว่าพบสี่พี่ในคฤหาสน์ซือเหมิงหรือ?”เพียงนึกถึงเรื่องนี้ โม่อวิ๋นเฟิงดูจะรู้สึกเสียดายอย่างเห็นได้ชัดคนที่พบคฤหาสน์ซือเหมิงเป็นคนแรกก็คือเขา แต่เขากลับไม่พบห้องลับอะไร ท าให้น้องสี่ต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกหลายวันหากเขาใส่ใจได้มากกว่านี้ พบน้องสี่เร็วกว่านี้ บางทีสถานการณ์ของน้องชายอาจจะดีขึ้นกว่านี้ก็ได้โม่จิ่วเยี่ยรู้ความคิดของพี่สาม บ่อน ้าแห้งแห่งนั้นเขากับหร่านหร่านก็ลงไปด้วยตัวเอง หากไม่มีหร่านหร่านช่วย เขาคงไม่สามารถเข้าไปได้อย่างราบรื่นแน่สถานที่ที่เต็มไปด้วยสิ่งมีพิษและแมลงพิษเช่นนั้น แม้พี่สามจะเข้าไป ก็ไม่เพียงไม่สามารถช่วยพี่สี่ออกมาได้อย่างง
