ง”“ความลับอะไรกัน น้องเก้า เจ้าพูดมาเร็ว ๆ อย่าท าให้พี่ชายใจคอไม่ดีเลย” โม่ชูหานที่มีนิสัยใจร้อน เร่งเร้าไว ๆ เมื่อได้ยินว่ามีเรื่องความลับอะไรถูกค้นพบ“ข้าพบว่าในหลุมศพของท่านพ่อและพวกพี่ชาย ไม่ได้มีร่างของคนสกุลโม่อยู่เลย” โม่จิ่วเยี่ยพูดช้า ๆครั้งนี้ไม่เพียงพี่ชายหลายคนที่ตกตะลึง แม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าก็ยังตกใจ“จิ่วเยี่ย เจ้าพูดจริงหรือ” ส่วนเรื่องที่โม่จิ่วเยี่ยค้นพบว่าตอนนี้คนในหลุมศพไม่ใช่คนสกุลโม่ ฮูหยินผู้เฒ่าไม่คิดจะถามอะไรอีก สิ่งที่นางสนใจคือผลลัพธ์
“ถ้าพ่อของเจ้า พี่ใหญ่ กับพี่รองยังมีชีวิตอยู่ แล้วพวกเขาอยู่ที่ไหนเล่า?”ค าถามนี้ โม่จิ่วเยี่ยไม่สามารถตอบได้แน่ชัดในยามนี้เขากับเฮ่อจือหร่านต่างรู้สึกว่ายังไม่ควรด่วนสรุปก่อนที่จะพบตัวคน“จากการสืบตามหลักฐาน ข้าคิดว่าท่านพ่อกับพี่ใหญ่พี่รองน่าจะอยู่ในแดนตะวันตก น่าเสียดายที่พลาดโอกาสพบกับปรมาจารย์ซือเหมิงถึงสองครั้ง”“เป็นปรมาจารย์ซือเหมิงจริง ๆ” โม่อวิ๋นเฟิงตบโต๊ะลุกขึ้นพรวดจากเรื่องราวในอดีตที่มารดาเล่า ประกอบกับการสืบสวนของน้องเก้า ปรมาจารย์ซือเหมิงผู้นี้ก็คือคนที่ท าร้ายบุรุษสกุลโม่อย่างไม่ต้องสงสัยโม่ชูหานก็ลุกขึ้นยืน “พรุ่งนี้ข้าจะลาหยุดกับที่ว่าการ แล้วไปตามหาร่องรอยของพวกเขาที่ตะวันตก”พี่ห้าที่ไม่ได้พูดอะไรมาตลอดลุกขึ้นยืน ตบไหล่โม่ชูหาน“น้องแปด เรื่องนี้ยังต้องปรึกษากันอย่างละเอียด อีกอย่างครอบครัวเรามีพี่น้องอยู่มากมาย
