รถฟื้นตัวได้แล้วคืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบสงบ รุ่งเช้าก่อนฟ้าสาง ทุกคนออกเดินทางต่อเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยเตรียมพร้อมส าหรับปัญหาที่อาจเกิดขึ้นระหว่างทาง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจักรพรรดิหนานเจียงหายตัวไปท าให้ไม่มีใครออกค าสั่งหรือเพราะเหตุผลอย่างอื่น การเดินทางครั้งนี้ถึงได้ราบรื่นกว่าที่คิดไว้หลายเท่าหลังจากเดินทางมาสี่วัน ทุกคนก็มาถึงชายแดนของหนานเจียงในที่สุดเวลาล่วงเข้าสู่ยามค ่าแล้ว ตามความเห็นของโม่จิ่วเยี่ย การออกจากด่านชายแดนในเวลานี้ง่ายกว่าตอนกลางวันมาก ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีเรื่องส าคัญที่ต้องท า ซึ่งเหมาะกับยามค ่าคืนที่ทัศนวิสัยไม่ดีเช่นนี้การออกจากด่านชายแดนครั้งนี้อาจใช้เวลานานกว่าเดิม โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านไม่กล้าประมาท กระทั่งทุกคนในรถม้าหลับหมดแล้ว พวกเขาจึงส่งคนเหล่านั้นเข้าไปในพื้นที่มิติโม่จิ่วเยี่ยมองภรรยาของตนด้วยความรู้สึกผิด แล้วพูดเสียงจริงจังว่า “หร่านหร่าน พวกเราออกเดินทางกันเถอะ”“ได้”
โม่จิ่วเยี่ยโอบเอวนางเบา ๆ แล้วกระโดดขึ้นไปบนที่สูง จากนั้นก็เริ่มสังเกตความเคลื่อนไหวของด่านชายแดนที่นั่นมีทหารสองหน่วยลาดตระเวนสลับกันไปมาในช่วงนี้จะมีช่องว่างประมาณชั่วอึดใจโม่จิ่วเยี่ยวางแผนจะใช้วิชาตัวเบาพาภรรยาข้ามไปในช่วงเวลานั้นตอนนี้เฮ่อจือหร่านรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะสถานการณ์ตอนนี้ต่างจากตอนที่พวกเขาเข้ามาการแทรกซึมของทั้งสองยังไม่ถูกค้นพบ แต่ค่ายทหารหนานเจียงค
