แล้วน้องเก้าเล่า เมื่อครู่เขาได้ยินเสียงของน้องเก้าชัดเจน แต่ท าไมถึงไม่เห็นตัว?ตอนนี้สมองของโม่จิ่นเหนียนค่อนข้างสับสน ในใจเขามีค าถามมากมายที่อยากถาม แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดีตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยนั่งอยู่ตรงขอบรถม้า เอ่ยว่า “พี่หก ลองส ารวจร่างกายของท่านก่อนว่าเป็นอย่างไรบ้าง?”พี่ชายที่ช่วยกลับมาได้ก่อนหน้านี้ล้วนมีอาการบาดเจ็บไปทั่วร่างหรือไม่ก็อ่อนแรงจนสภาพแทบดูไม่ได้ เขากังวลว่าพี่เจ็ดก็จะเป็นเหมือนคนอื่น ๆ หลังจากถอนพิษกู่ให้แล้ว ร่างกายอาจจะมีอาการไม่สบายตัวโม่จิ่นเหนียนจึงสังเกตเห็นคนที่พูดเสียงนี้ชัดเจนว่าเป็นน้องเก้า แต่ตัวคนกลับไม่ใช่…“เจ้าคือ?”
ในยามนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่เหมาะจะล้างเครื่องส าอางเพื่อพิสูจน์ตัวตนจึงได้แต่อธิบายว่า “พี่หก ตอนนี้พวกเราอยู่ในเขตหนานเจียง เพื่อความสะดวกในการเดินทาง ข้าจึงต้องปลอมตัวเสียหน่อย”พี่สี่เห็นดังนั้นจึงช่วยอธิบายว่า “น้องหก นี่คือน้องเก้าจริง ๆ ไม่ผิดแน่นอน”โม่จิ่วเยี่ยรีบเร่งเดินทาง ย่อมไม่มีเวลาอธิบายกับพี่หกมากนัก“พี่หก พี่สี่กับพี่เจ็ดจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ท่านฟังเอง พวกเราต้องรีบเดินทางต่อแล้ว ถ้าท่านรู้สึกไม่สบายตรงไหนก็ให้บอกข้าทันที”หากเป็นเวลาปกติ เมื่อเห็นพี่หกตื่นขึ้นมา โม่จิ่วเยี่ยคงต้องพูดคุยกับเขาอยู่นาน แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่อ านวยให้ท าเช่นนั้นเขาต้องรีบออกจากเมืองก่อนฟ้ามืดรถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัว เขาได้ยินเสียงสนทนา
