ะนั้น อารมณ์ของปรมาจารย์ซือเหมิงดิ่งลง เขาสาบานกับตัวเองว่าจะต้องส่งคนไปมากขึ้นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายตอนนี้เขาไม่สามารถอยู่ที่หนานเจียงต่อไปได้แล้ว มีเพียงต้องไปที่ต้าซุ่นเท่านั้นถึงจะปลอดภัยได้ชั่วคราวปรมาจารย์ซือเหมิงเก็บกู่แม่เข้าไปในขวดอย่างเจ็บปวด แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังต้าซุ่น
กล่าวได้ว่าความเด็ดขาดและโหดเหี้ยมของปรมาจารย์ซือเหมิงช่วยรักษาชีวิตของเขาไว้ได้ชั่วคราว…เฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยไล่ตามกู่ลูกมาถึงป่าทึบกู่ลูกที่ก าลังไล่ตามกู่แม่กลับหยุดชะงักไป จากนั้นมันก็พุ่งชนกับต้นไม้ใหญ่“แย่แล้ว กู่ลูกก าลังจะฆ่าตัวตาย” โม่จิ่วเยี่ยเห็นความผิดปกติ จึงตะโกนพลางรีบวิ่งเข้าไปน่าเสียดายที่การเคลื่อนไหวของเขายังช้าเพียงหนึ่งก้าว ร่างบอบบางของกู่ลูกพุ่งชนต้นไม้ใหญ่ไปแล้ว ตัวมันค่อย ๆ ไถลตกลงพื้นดินสถานการณ์เช่นนี้ทั้งเขาและเฮ่อจือหร่านต่างก็คุ้นเคยพวกเขาไม่ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับพิษหนอนกู่โดยไร้ประโยชน์ทั้งสองสรุปได้ว่าชายชุดขาวที่พบบนถนนสายหลักเมื่อครู่นี้คือผู้ใช้กู่เขากังวลว่ากู่ลูกจะตามหาร่องรอยของตนเจอ จึงเลือกให้กู่แม่สั่งให้กู่ลูกฆ่าตัวตาย ด้วยวิธีนี้ การจะตามหาตัวเขาก็จะท าได้ยากขึ้นโม่จิ่วเยี่ยก าหมัดแน่นพลางขบฟันกรอด “เจ้าเล่ห์จริง ๆ”เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกเสียดายเช่นกัน ในที่สุดก็มีเบาะแสใหม่เพิ่มเติม แต่กลับหายไปแบบนี้ ต่อไปถ้าจะหาคนที่ครอบครองกู่แม่ก็คงไม่ต่างอะไรกับการงมเข็มใ
