ลานเอ๋อร์ส่ายหน้า “ทั้งหมดมีสิบกว่าฉบับ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่มีสักฉบับที่ส่งถึงองค์จักรพรรดิ”
เฮ่อจือหร่านยิ่งงุนงงมากขึ้น “หรือว่าจักรพรรดิซุ่นอู่ไม่คิดสนใจกระทั่งชีวิตของธิดาแท้ ๆ ?”มาถึงตอนนี้ หลานเอ๋อร์ก็ไม่จ าเป็นต้องปิดบังอีก“พวกเราเติบโตมาในวังพร้อมกับองค์หญิงตั้งแต่เด็ก เราได้เห็นความเย็นชาและไร้น ้าใจของคนในราชวงศ์มาแล้ว”“ลูกสาวที่ถูกส่งไปแต่งงานเพื่อรักษาบัลลังก์ ใครจะสนใจชีวิตความเป็นความตายของนางกัน?”“แม้แต่องค์จักรพรรดินีก็ไม่สนใจหรือ?” เฮ่อจือหร่านยิ่งสับสนมากขึ้นหลานเอ๋อร์หัวเราะเยาะ “องค์จักรพรรดินีทุ่มเทความสนใจไปที่องค์ชายหนานเหิงทั้งหมด เมื่อไม่นานมานี้ก็ได้ยินข่าวว่าองค์ชายหนานเหิงหายตัวไป พระนางจะมีเวลาที่ไหนมาสนใจว่าองค์หญิงจะทุกข์ทรมานหรือไม่”เฮ่อจือหร่าน “…”เอาล่ะ!เป็นเพราะนางอยู่ในบ้านสกุลโม่ที่มีความกลมเกลียวกันมานานจนหลงลืมความเฉยเมยในหมู่ราชวงศ์ไปเสียสนิท“แม้แต่จักรพรรดิซุ่นอู่ก็ไม่ต้องการเรียกร้องความยุติธรรมให้องค์หญิงสี่ แล้วจักรพรรดิองค์ต่อไปจะไม่สนใจเหมือนกันหรือ?”
จักรพรรดิองค์ต่อไป?หลานเอ๋อร์ไม่เคยคิดไปไกลขนาดนั้นตอนนี้เฮ่อจือหร่านพอพูดออกมา นางจึงจ าเป็นต้องครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งในราชวงศ์ต้าซุ่น มีรัชทายาทเพียงสองพระองค์ที่มีโอกาสสืบราชบัลลังก์ นั่นคือองค์ชายหนานเหิงและองค์ชายหนานฉีตอนนี้องค์ชายหนานเหิงหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จึงเหลือเพียงองค์ชาย
