ช่วยหาครอบครัวที่ดีให้พวกนางด้วย ข้า…ข้าจะได้…จากไปอย่างสบายใจ…”พูดจบ นางก็ค่อย ๆ หลับตาลงหลานเอ๋อร์และอวี่เอ๋อร์ร้องไห้โฮออกมา“องค์หญิง…องค์หญิงรอก่อน บ่าวจะไปอยู่เป็นเพื่อนท่านเดี๋ยวนี้…”หลานเอ๋อร์วิ่งเข้าชนเสาในห้องทันที่อวี่เอ๋อร์เห็นสถานการณ์เช่นนั้นก็ท าเช่นเดียวกัน วิ่งตามหลานเอ๋อร์ไปที่เสา
เฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยเคลื่อนไหวรวดเร็ว แยกกันไปอยู่ด้านหลังของทั้งสองคน ใช้มือฟาดคนละทีจนทั้งสองสลบ หยุดยั้งการกระท าของพวกนางเฮ่อจือหร่านหยิบเข็มเงินออกมา แทงลงบนจุดสลบของทั้งสองแล้วโยนพวกนางเข้าไปในพื้นที่มิตินางไม่อยากเป็นนางเอกผู้ใจบุญ แต่การปล่อยให้ชีวิตคนสองคนตายไปต่อหน้าต่อตา ในฐานะวิญญาณที่มาจากยุคปัจจุบัน นางท าใจเฉยชาอย่างนั้นไม่ได้แน่นอนว่าหากเป็นคนชั่วที่ท าความผิดมหันต์ ถึงแม้พวกนางจะไม่ฆ่าตัวตาย นางก็จะส่งพวกนางไปเองด้วยมือตัวเองตอนนี้ได้รับข้อมูลมากมายจากองค์หญิงสี่แล้ว ทั้งสองคนไม่กล้าอยู่ที่นี่นานเกินไป ยังมีเรื่องอีกมากที่รอให้พวกเขาท าเมื่อเทียบกับพี่เจ็ดแล้ว เรื่องอื่น ๆ ก็ไม่ส าคัญ ทั้งคู่ออกมาจากเรือนร้าง พอเห็นยามลาดตระเวน เฮ่อจือหร่านก็ดึงตัวโม่จิ่วเยี่ยไว้ก่อนจากนั้นนางก็ตะโกนไปทางยามเหล่านั้นว่า “พระชายาองค์รัชทายาทสิ้นพระชนม์แล้ว… ชายาองค์รัชทายาทสิ้นพระชนม์แล้ว…”ในขณะที่ยามก าลังมองหาต้นเสียงไปทั่ว เฮ่อจือหร่านก็ดึงโม่จิ่วเยี่ยเข้าไปในพื้นที่มิติพร้อมกัน
