ท่านช่วยชีวิตองค์หญิงของพวกเราด้วย องค์หญิงเป็นคนดี”สิ่งที่หลานเอ๋อร์อยากจะบอกคือ องค์หญิงของนางไม่เคยท าผิดต่อสกุลโม่เลย หากไม่ใช่เพราะองค์หญิงพยายามจะรั้งคุณชายเจ็ดเอาไว้ คุณชายเจ็ดคงถูกคนพวกนั้นส่งออกไปเป็นทหารพลีชีพตั้งนานแล้ว ตอนนี้จะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ไม่อาจรู้ความหมายในค าพูดนาง ทั้งเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยต่างก็เข้าใจได้ มีค ากล่าวว่า เป็นหนี้ต้องจ่าย เป็นคนร้ายต้องชดใช้กรรมคนที่วางยาพิษสะใภ้สกุลโม่คือจักรพรรดินี ส่วนคนที่ซ ้าเติมสกุลโม่ก็คือหนานเหิง ความจริงแล้วมันไม่เกี่ยวอะไรกับองค์หญิงสี่เลยแต่สภาพร่างกายขององค์หญิงสี่ในตอนนี้ ถึงแม้เฮ่อจือหร่านจะมีวิชาแพทย์สูงส่งเพียงใดก็ไม่อาจช่วยได้ตอนที่นางเริ่มจับชีพจรขององค์หญิงสี่ นางก็คิดว่าท าไมคนอายุยี่สิบกว่า ถึงมีร่างกายที่ทรุดโทรมถึงเพียงนี้
ตอนนี้นางรู้แล้ว มันมีความเป็นไปได้ที่องค์รัชทายาททารุณนางและในขณะเดียวกันก็เกี่ยวข้องกับพิษกู่ในร่างกายของนางด้วยคิดถึงตรงนี้ เฮ่อจือหร่านก็นึกขึ้นได้ถึงปัญหาหนึ่งจุดประสงค์หลักที่พวกเขาตามหาองค์หญิงสี่ก็เพื่อต้านผี และเพราะได้รู้ข่าวของพี่เจ็ด โม่จิ่วเยี่ยจึงสับสนไปบ้าง แต่นางไม่อาจปล่อยให้ตัวเองสับสนไปกับเขาด้วยได้ดังนั้นนางจึงใช้ข้อศอกกระทุ้งโม่จิ่วเยี่ยเบา ๆ พลางเตือนเสียงค่อยว่า “ต้านผี”เมื่อได้รับการเตือนเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยจึงนึกขึ้นได้ถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงในการตามหาองค
