์หญิงสี่“องค์หญิง ที่ข้ามาจวนรัชทายาทครั้งนี้ ก็เพื่อมาขอของสิ่งหนึ่งจากท่านโดยเฉพาะ”องค์หญิงสี่ค่อย ๆ ลืมตาที่หนักอึ้งขึ้นเล็กน้อย “สภาพของข้าในตอนนี้ ยังมีอะไรที่เจ้าจะขอได้อีกหรือ?”โม่จิ่วเยี่ยลังเลไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ย “ข้าต้องการต้านผีที่อยู่ในสินเจ้าสาวขององค์หญิง”“เจ้าจะเอาของไร้ประโยชน์นั่นไปท าอะไร?”เมื่อได้ยินองค์หญิงสี่ถามเช่นนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็สรุปได้ว่า นางไม่รู้เรื่องที่จักรพรรดินีวางยาพิษสะใภ้สกุลโม่
“มีคนต้องการต้านผีเพื่อรักษาโรค ข้ารู้ว่าในสินเจ้าสาวขององค์หญิงมีมัน จึงมาที่นี่เพื่อขอยา”องค์หญิงสี่ได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ต้านผีเป็นของหายากอยู่แล้ว อีกอย่าง ตอนนั้นโม่จิ่วเยี่ยก็เป็นคนคุ้มกันนางมาแต่งงานที่หนานเจียง เขาจะรู้ว่านางมีของสิ่งนี้ก็ไม่แปลกอะไรแต่ตอนนี้ นางไม่สามารถช่วยโม่จิ่วเยี่ยได้เลย“ต้านผียังมีอยู่จริง แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้สินเจ้าสาวของข้าไม่ได้อยู่ในมือตนเองแล้ว”โม่จิ่วเยี่ยขมวดคิ้ว แม้แต่ในครอบครัวทั่วไปก็แทบไม่มีใครแตะต้องสินเจ้าสาว แต่นี่เป็นถึงจวนรัชทายาทหนานเจียง จะต้องอาศัยสินเจ้าสาวของพระชายามาเติมเต็มทรัพย์สินในจวนได้อย่างไร?หลานเอ๋อร์เห็นเจ้านายของตนเริ่มหายใจหอบอีกครั้ง จึงช่วยอธิบายว่า “คุณชายเก้าอาจไม่ทราบ สินเจ้าสาวขององค์หญิงตอนนี้อยู่ในมือของสนมเซียวทั้งหมดแล้ว”โม่จิ่วเยี่ยขมวดคิ้วถามว่า “สนมเซียวอยู่ที่ไหน?”เมื่อพูดถึงสนมเซียว
