าว์นางถามต่อ “ตอนที่อาจารย์ของเจ้าปรากฏตัว เขาจะมีผมขาวใบหน้าเยาว์ใช่หรือไม่?”หวงสวี่ “เขาปรากฏตัวมาในรูปลักษณ์ผมขาวใบหน้าเยาว์แค่ครั้งเดียว อีกสองครั้งเป็นสตรีและคนแก่”เฮ่อจือหร่าน “เจ้ายังไม่รู้กระทั่งหน้าตาที่แท้จริงของเขา แล้วเจ้าจะรู้ตัวตนของเขาได้อย่างไร?”หวงสวี่ “อาจารย์ของข้าจะมีป้ายค าสั่ง พวกเราทุกคนใช้ป้ายค าสั่งนี้เพื่อยืนยันตัวตนของเขา”ถามมาตั้งมากมาย แต่กลับไม่ได้พบเบาะแสอะไรที่มีประโยชน์เลย นอกจากจะยืนยันได้ว่าปรมาจารย์ซือเหมิงก็คือคนที่ฮูหยินผู้เฒ่าพูดถึงเฮ่อจือหร่านสังเกตสภาพของหวงสวี่ที่ถูกสะกดจิต ตอนนี้เขายังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เมื่อเป็นเช่นนี้นางจึงถามเรื่องอื่นต่อไป“พวกเจ้าเป็นคนปล่อยงูออกมาตรงปากถ ้าทางเข้าคฤหาสน์ซือเหมิงใช่หรือไม่?”“ใช่ เป็นพวกเรา” หวงสวี่ตอบตรงไปตรงมา“ท าไมเล่า?” เฮ่อจือหร่านถาม
หวงสวี่ “ช่วงก่อนปีใหม่ ศิษย์น้องคนหนึ่งของข้าออกไปซื้อเสบียงแล้วยังไม่กลับมา พวกเรากังวลเรื่องความปลอดภัยของคฤหาสน์ จึงปล่อยฝูงงูไว้ที่นั่น”เฮ่อจือหร่าน “ใครเป็นคนควบคุมฝูงงู?”หวงสวี่ “ศิษย์พี่ใหญ่ของข้า”เฮ่อจือหร่าน “ศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าคือใคร?”หวงสวี่ “คือคนที่มาด้วยกันกับข้า”เฮ่อจือหร่าน “แล้วกบเจ็ดสีที่อยู่ก้นบ่อเล่า?”หวงสวี่ “พวกนั้นเป็นสัตว์เลี้ยงล ้าค่าของศิษย์พี่ใหญ่”เฮ่อจือหร่าน “ปากบ่อเป็นทางเข้าห้องลับของพวกเจ้าใช่หรือไม่”หวงสวี่ “ใช่แล้ว”เฮ่อจือหร่าน “ตอน
