ข้าวปั้นน้อยโอบกอดคอเจ้าของ ราวกับก าลังอวดความดีความชอบเพื่อรอคอยรางวัลเฮ่อจือหร่านไม่ท าให้เจ้าตัวน้อยผิดหวัง หลังจากจุมพิตศีรษะเล็กๆ ของมันแล้ว ก็ส่งมันกลับไปยังพื้นที่มิติในขณะเดียวกัน ทั้งชามนม หน่อไม้อ่อน แอปเปิลลูกเล็ก และแคร์รอตก็มีครบ ไม่ขาดตกบกพร่องเมื่อเห็นข้าวปั้นน้อยวิ่งไปหาอาหารอย่างตื่นเต้น เฮ่อจือหร่านจึงดึงจิตส านึกกลับมาสิ่งที่นางได้ยินคือค าอุทานของโม่จิ่วเยี่ย“ไม่คิดว่าข้าวปั้นน้อยจะมีความสามารถยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้”“ใช่แล้ว เจ้าตัวน้อยนี่ฉลาดมาก” ความสามารถของข้าวปั้นน้อยเฮ่อจือหร่านรู้สึกว่านี่คือของขวัญที่เทพผู้ยิ่งใหญ่แห่งการทะลุมิติมอบให้นาง มิฉะนั้น จะอธิบายความสามารถอันเหนือธรรมชาติของข้าวปั้นน้อยได้อย่างไร?ทั้งสองผ่านทุ่งดอกไม้ไปได้อย่างราบรื่น พวกเขาคิดว่าข้างหน้าคงจะมีอุปสรรคอะไรอีก แต่กลับพบว่าไม่ได้เจอปัญหาอะไรเลยจนกระทั่งมองเห็นเงาของอาคารเมื่อคฤหาสน์ซือเหมิงอยู่ตรงหน้า หัวใจของโม่จิ่วเยี่ยก็หนักอึ้ง
หากปรมาจารย์ซือเหมิงเป็นคนที่ท าร้ายสกุลโม่จริง ๆ บิดาและพี่ชายที่หายตัวไปของเขาก็อาจจะเคยมาที่นี่ตอนนี้ฟ้ายังสว่างอยู่ ทั้งสองยังไม่อาจยืนยันสถานการณ์ภายในคฤหาสน์ได้ เพื่อไม่ให้เผยพิรุธ พวกเขาจึงตัดสินใจจะลอบเข้าไปหลังจากฟ้ามืดแล้วแม้จะเป็นเช่นนั้น หลังจากฟ้ามืดพวกเขาก็ยังคงระวังตัวเฮ่อจือหร่านน าโดรนออกมา บังคับให้มันบินวนเวียนเหนือคฤหาสน์เพื่อส ารวจรอบ
