นอกจากนี้ นางยังข้าวปั้นน้อยที่น่ารัก เจ้าตัวน้อยสามารถควบคุมกระต่ายและวัวแกะในพื้นที่มิติของนางได้ อีกทั้งยังสามารถควบคุมสุนัขทหารเหล่านั้นได้ด้วย ไม่รู้ว่ามันจะสามารถท าให้งูพิษเหล่านี้ให้ยอมจ านนได้หรือไม่ในตอนนั้น ข้าวปั้นน้อยก็เห็นเจ้าของ มันจึงเดินโซเซด้วยขาสั้นๆ วิ่งเข้ามาหาไม่ต้องสงสัยเลยว่าสิ่งแรกที่ข้าวปั้นน้อยท าเมื่อเห็นเจ้าของคือการกอดเฮ่อจือหร่านก็ไม่ต่างกัน พอเห็นสิ่งมีชีวิตตัวน้อยน่ารักขนาดนี้นางก็อยากจะทั้งหอมทั้งอุ้มขึ้นมาตามสัญชาตญาณนางท าเช่นนั้นจริง ๆ หลังจากกอดหอมเจ้าตัวน้อยแล้ว นางก็เตรียมนมให้มันกินหลังข้าวปั้นน้อยกินอิ่มเต็มที่แล้ว เฮ่อจือหร่านจึงพูดกับมันว่า“ข้าวปั้นน้อยของเรากินอิ่มแล้ว เจ้าจะช่วยข้าสักหน่อยได้หรือไม่”“อือ…”“ข้างนอกมีงูเยอะมาก เจ้าท าให้พวกมันฟังค าสั่งของเจ้าได้หรือไม่”“อือ…”
“ถ้าอย่างนั้น ข้าขอพักสักหน่อยแล้วจะพาเจ้าออกไป”“อือ…”ข้าวปั้นน้อยส่งเสียงร้องอือ ๆ ไม่หยุด พาให้เฮ่อจือหร่านหัวเราะเบา ๆ พร้อมกับอุ้มมันขึ้นมากอดไว้ในอ้อมแขนอีกครั้งหลังจากนั้นสักพัก นางจึงปล่อยให้ข้าวปั้นน้อยไปเล่นในป่าไผ่ตามล าพัง ส่วนนางกับโม่จิ่วเยี่ยก็กินอาหารกันเล็กน้อย แล้ววางแผนจะหลับพักผ่อนสักครู่ก่อนจะออกไปแม้จะบอกว่าพักผ่อนไม่นาน แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็เป็นเวลาบ่ายแล้วทั้งสองจัดการตัวเองให้เรียบร้อย แล้วอุ้มข้าวปั้นน้อยไปปรากฏตัวในถ ้าด้วยกันเสียงฝูงงูยัง
