คงดังอยู่ เฮ่อจือหร่านพูดกับข้าวปั้นน้อยเบา ๆ ว่า“ข้าวปั้นน้อย เจ้าได้ยินเสียงงูหรือไม่”“อือ…”แม้ว่าความเฉลียวฉลาดของข้าวปั้นน้อยจะเกินความคาดหมายของเฮ่อจือหร่านไปมาก แต่มันก็ยังเป็นสัตว์ตัวเล็ก ๆ ไม่อาจมีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ได้ เสียง “อือ” ของมันจึงเหมือนจะรบกวนฝูงงูเข้า
คนสองคนกับลูกหมีแพนด้าตัวน้อยยืนอยู่กับที่ รู้สึกได้ว่าเสียงนั้นค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้พวกเขาทีละนิดเฮ่อจือหร่านตั้งใจจะให้ข้าวปั้นน้อยควบคุมงูเหล่านี้ ดังนั้นก่อนออกจากพื้นที่มิติ นางจึงไม่ได้โรยผงก ามะถันบนตัวพวกเขาเลยนางระวังตัวอยู่ตลอดเวลา หากข้าวปั้นน้อยไม่สามารถควบคุมฝูงงูได้ส าเร็จ นางก็จ าเป็นต้องกลับเข้าไปในพื้นที่มิติอีกครั้งเมื่อเห็นฝูงงูเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ก็ได้ยินข้าวปั้นน้อยเปล่งเสียงหอนเหมือนหมาป่าอีกครั้ง งูเหล่านั้นก็หยุดเคลื่อนไหวไปทันที่ในขณะเดียวกัน ทั้งสองก็มองเห็นจ านวนฝูงงูชัดเจน จ านวนที่นับได้คือพันตัว โชคดีที่เฮ่อจือหร่านมีสภาพจิตใจที่เข้มแข็ง มิฉะนั้นคงจะรู้สึกขยะแขยงกับฝูงงูที่ยั้วเยี้ยอยู่ตรงหน้านี้ภาพที่เห็นเกินกว่าจะบรรยายด้วยค าพูด สรุปได้ด้วยค าสองค าคือ “น่าขยะแขยง”การที่งูมากมายขนาดนี้มารวมตัวกันอยู่ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าการมาเยือนของพี่สามท าให้คนในคฤหาสน์ซือเหมิงเกิดความระแวดระวังเพื่อป้องกันไม่ให้มีคนแอบเข้ามาอีก พวกเขาจึงตั้งใจปล่อยงูจ านวนมากไว้ที่นี่
ขณะที่เฮ่อจื
