งโดยไม่ต้องให้เฮ่อจือหร่านเป็นคนลงมือครึ่งชั่วยามต่อมา ในพื้นที่มิติ“หร่านหร่าน เจ้าไม่ได้ตรวจผิดพลาดใช่หรือไม่? นี่ไม่ใช่ศพของท่านพ่อหรือ?”เฮ่อจือหร่านพูดด้วยน ้าเสียงหนักแน่น “แน่นอนว่าไม่ผิด ข้าสามารถบอกท่านได้อย่างมั่นใจว่า ศพในหลุมศพนี้ไม่มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดกับท่านเลย”โม่จิ่วเยี่ยตกตะลึงทันที่ หากพูดว่าพวกพี่ชายหายตัวไปอย่างลึกลับ เขายังพอจะเข้าใจ แต่บิดาของเขาเสียชีวิตไปนานแล้วเช่นนั้นเขาอยู่ที่ไหนกันแน่?ตอนนี้เฮ่อจือหร่านรู้เพียงว่าชะตากรรมของคนสกุลโม่ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่สามารถหาร่องรอยได้ทั้งหมด แต่จากสถานการณ์ของเหล่าพี่ชายที่พวกนางพบ ดูท่าพวกเขาจะยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมด
เมื่อเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้ แม้ว่าโม่จิ่วเยี่ยจะเป็นคนใจเย็นและสงบนิ่งเพียงใด แต่ตอนนี้สมองของเขาก็ว่างเปล่าไปหมดเฮ่อจือหร่านเข้าใจความรู้สึกของเขา การรู้ว่าคนในครอบครัวยังมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องดี แต่ตอนนี้ไม่มีร่องรอยเลย กระทั่งเบาะแสในการค้นหาก็ยังไม่มีนางก้าวไปข้างหน้า คล้องแขนของโม่จิ่วเยี่ยไว้ พลางพูดเบา ๆว่า “ในเมื่อพวกเรามาถึงหนานเจียงแล้ว ก็เริ่มหาเบาะแสจากที่นี่กันก่อนเถอะ”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “อืม ตอนนี้เราท าได้แค่นี้เท่านั้น”ความจริงแล้วเฮ่อจือหร่านไม่รู้ว่าตอนนี้หัวใจของเขาแตกสลายเขานึกไม่ออกว่าเวลานี้บิดาและพี่ชายของเขาจะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร สภาพอันน่าสยดสยองของพี