ครพูดถึงรถขุดเล็กนี้เลยเฮ่อจือหร่านรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่รู้วิธีใช้งาน จึงอาสาหยิบรถขุดขึ้นมาและเริ่มใช้งานเอง
เสียงเครื่องจักรดังสนั่นขึ้นในหุบเขาโล่งกว้าง ท าให้นกที่เกาะอยู่บนต้นไม้ต่างกระพือปีกบินหนีไปทั่วโชคดีที่บริเวณนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ เฮ่อจือหร่านจึงสามารถใช้รถขุดเล็กได้อย่างไม่ต้องกังวลใจไม่นานนัก ดินบนหลุมศพของพี่ใหญ่ก็ถูกขุดออกทั้งหมด เผยให้เห็นฝาโลงศพเบื้องล่างจิตส านึกของเฮ่อจือหร่านเข้าไปในพื้นที่มิติอีกครั้ง และซื้อเครื่องมือบางอย่างมาจากเถาเป่าโม่จิ่วเยี่ยก้าวไปข้างหน้าอย่างกระตือรือร้น หยิบค้อนเหล็กโค้งขึ้นมา เขาออกแรงเพียงเล็กน้อย ฝาโลงที่หนาก็ถูกเปิดออกภายในโลง สิ่งแรกที่เห็นคือโครงกระดูกที่ไร้ศีรษะโม่จิ่วเยี่ยคิดว่าเฮ่อจือหร่านจะกลัวเมื่อเห็นสิ่งเหล่านี้ หลังจากเปิดโลงศพแล้วเขาจึงเข้าไปหานาง พลางจับมือเล็ก ๆ ของนางไว้แน่นยามนี้เฮ่อจือหร่านก าลังจ้องมองโครงกระดูกนั้นอย่างไม่วางตาในสายตาของโม่จิ่วเยี่ย ท่าทางแบบนั้นดูเหมือนนางก าลังกลัว“หร่านหร่าน มีข้าอยู่ เจ้าไม่ต้องกลัว”ตอนนี้เฮ่อจือหร่านไม่มีเวลาจะอธิบายว่าตนเองไม่ได้กลัว เพราะนางก าลังพบว่ากระดูกของศพนี้มีสีด าอมเขียวที่ไม่ค่อยชัดเจนนัก
“คนผู้นี้ตายเพราะถูกวางยาพิษ”“ถูกวางยาพิษหรือ” โม่จิ่วเยี่ยสงสัยพี่ใหญ่กับพี่รองถูกศัตรูฆ่าตายในสนามรบ แล้วตัดศีรษะแขวนประจานบนก าแพงเมือง แล้วพวกเขาจะถูกวางยาพิษได้อย่างไร?
